Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zostało założone 3 maja 1850 r. przez Edmunda Bojanowskiego, którego Jan Paweł II włączył w poczet
błogosławionych 13 czerwca 1999 r. w Warszawie. Bł. Edmund Bojanowski bardzo trafnie odczytywał znaki czasu. Zalecał swoim duchownym córkom, aby czyniły podobnie - były wrażliwe na aktualne
potrzeby Kościoła i świata. Analizując historię Zgromadzenia, możemy się przekonać, że Służebniczki Maryi nie zawężały swojej działalności apostolskiej wyłącznie do zadań nakreślonych przez
regułę, ale w miarę możliwości starały się być bardzo dyspozycyjne i odpowiadać na potrzeby współczesnego świata. Widać to również w życiu i działalności sióstr
pracujących w Wąbrzeźnie.
Do Wąbrzeźna siostry przybyły 8 sierpnia 1928 r. na prośbę ówczesnego Księdza Proboszcza. W liście do przełożonej generalnej - matki Władysławy Jackowskiej z 22 stycznia
1928 r. czytamy: "Pragnę od dawna mieć siostry w parafii do odwiedzania chorych w mieście i po wsiach oraz do prowadzenia ochronki". Siostry zamieszkały przy ul.
Grudziądzkiej w domu parafialnym. Swoją opieką otaczały ludzi chorych oraz w ochronce.
W 1947 r. 12 sióstr podjęło pracę w szpitalu powiatowym, a rok później Zgromadzenie poszerzyło zakres swoich posług o nauczanie religii w szkole. Zmieniająca
się sytuacja w państwie zmusiła siostry do odnalezienia nowego miejsca w Kościele i świecie. W 1962 r. zaczęto zwalniać siostry ze szpitala
powiatowego i szkół. Część sióstr wyjechała z Wąbrzeźna, pozostałe zajęły się katechizacją w parafii, odwiedzaniem chorych, wystrojem kościoła i innymi pracami
w parafii. Ważnym wydarzeniem dla sióstr i parafii było otwarcie i poświęcenie 15 września 1991 r. Ochronki im. Edmunda Bojanowskiego i kuchni dla ubogich
w pomieszczeniach byłej "Pastorówki". Siostry przez 6 lat zajmowały się dziećmi w ochronce. Obecnie są odpowiedzialne za katechizację w szkole, prowadzą Szkolne
Koło Caritas, swoją troską obejmują ludzi chorych, ubogich, samotnych.
8 sierpnia nasza wspólnota obchodzi jubileusz 75-lecia pobytu Sióstr Służebniczek Maryi w Wąbrzeźnie. W niedzielę 3 sierpnia w kościele parafialnym Matki Bożej Królowej
Polski zostanie odprawiona Msza św. dziękczynna.
Cel, który założyciel nakreślił Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zawsze łączył się z potrzebami Kościoła i wiernych. To dla nich
powstało Zgromadzenie, wiernie realizując charyzmat służebnej miłości bliźniego, oddając w ten sposób chwałę Trójcy Przenajświętszej.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
- Wręczamy dzisiaj nagrodę człowiekowi, który w krytycznej sytuacji broni chrześcijaństwa, wiary, cywilizacji łacińskiej, interesów Państwa Polskiego, dobra narodu i bliźnich. Tak jak Bolesław Chrobry i Henryk Pobożny, stoi on z otwartą przyłbicą naprzeciwko potoków kłamstwa, pogardy i nieczystych interesów. Stoi nie z mieczem, ale z modlitwą, prawdą i dobrym słowem – mówił prof. Wojciech Polak w czasie laudacji o abp. Marku Jędraszewskim, który został laureatem Nagrody im. Henryka Pobożnego.
Wyróżnienie przyznawane przez Bractwo Henryka Pobożnego zostało wręczone metropolicie krakowskiemu w czasie uroczystości w Centrum Spotkań im. Jana Pawła II w Legnicy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.