Reklama

Niedziela Częstochowska

Ks. Marian Duda nowym moderatorem Stowarzyszenia Wiernych Wspólnota Przymierza Rodzin „Mamre”

29 sierpnia w Kurii Metropolitalnej w Częstochowie ks. prał. dr hab. Marian Duda został mianowany asystentem kościelnym – moderatorem Stowarzyszenia Wiernych Wspólnota Przymierza Rodzin „Mamre”.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dekret nominacyjny został wręczony nowemu opiekunowi Wspólnoty przez abp. Wacława Depo, metropolitę częstochowskiego, w obecności bp. Andrzeja Przybylskiego oraz przedstawicieli Rady Wspólnoty. Swoje zadania nowy moderator obejmie z dniem 1 września.

Biogram

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Marian Duda, ur. 7 VII 1951 r. w Będzinie. Absolwent Wyższego Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie; święcenia kapłańskie – 1975 r., licencjat – 1979 r., doktorat – 1987 r., habilitacja – 2006 r.

W latach 1975-76 był wikariuszem w parafii św. Mikołaja w Rudnikach k. Wielunia i św. Marcina w Żytniowie, a w latach 1976-79 w parafii św. Wojciecha w Częstochowie. W latach 1978-80 był członkiem Komitetu ds. peregrynacji Kopii Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w diecezji częstochowskiej, w 1979 r. członkiem Komitetu Organizacyjnego Pielgrzymki Jana Pawła II w Częstochowie. W latach 1981-96 pracował w Kurii Diecezjalnej/Kurii Metropolitalnej w Częstochowie. W latach 1981-86 był sekretarzem Wydziału Duszpasterskiego.

Był również duszpasterzem nauczycieli (1981-89). Od listopada do grudnia 1981 r. był duszpasterzem strajkujących studentów Politechniki Częstochowskiej i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie.

Reklama

W latach 1982-83 współorganizował Duszpasterstwo Osób Pozbawionych Wolności i ich Rodzin przy Kurii Diecezjalnej. W latach 1983-89 posługiwał jako diecezjalny duszpasterz akademicki. Był inicjatorem i opiekunem niezależnej działalności społeczno-kulturalnej, współorganizatorem Tygodni Kultury Chrześcijańskiej, organizatorem Centralnego Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego Emaus przy parafii św. Wojciecha (1984).

W latach 1988-93 był dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa Społeczno-Zawodowego, inicjatorem Duszpasterskich Wspólnot Świata Pracy Nazaret (1988), założycielem i redaktorem biuletynu „Nazaret – Ewangelia Pracy” (1988-93).

Należał do Komisji Episkopatu ds. duszpasterstwa akademickiego (1988-97). Od 1988 r. był wykładowcą w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie (od 1991 w Częstochowie). W latach 1988-89 był współzałożycielem i kapelanem Katolickiego Związku Akademickiego Emaus w Częstochowie.

W 1989 r. założył Konsultę Wydziału Duszpasterstwa Zawodowego Kurii Diecezjalnej przy parafii św. Wojciecha w Częstochowie. Od kwietnia do czerwca 1989 r. był współorganizatorem i członkiem Regionalnego KO w Częstochowie. W latach 1989-97 był dyrektorem Diecezjalnego Domu Rekolekcyjnego Święta Puszcza w Olsztynie k. Częstochowy.

W 1990 r. zainicjował powstanie partii Unia Laikatu Katolickiego i do 1993 r. był jej pierwszym kapelanem. W latach 1990-91 był przewodniczącym Kościelnego Komitetu VI Światowego Dnia Młodzieży Częstochowa ’91. W latach 1990-95 uczestniczył w II Polskim Synodzie Plenarnym; współredagował „Biuletyn Synodalny” i dokumenty końcowe. W 1991 r. założył w Częstochowie Radio Fiat.

Reklama

Od 1991 r. Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości, od 1992 r. Kanonik Honorowy Kapituły Katedralnej, od 1993 r. Kanonik Gremialny Kapituły Katedralnej, od 2014 r. Kanonik Teolog Kapituły Katedralnej. W latach 1996 – 2001 członek Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów Archidiecezji Częstochowskiej, od 1998 r. członek Polskiego Towarzystwa Teologicznego.

W latach 1996 – 2003 proboszcz parafii archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie, organizator i proboszcz parafii Narodzenia Pańskiego tamże (2000-01). W latach 1997 – 2003 kapelan Arcybractwa Świętej Rodziny, redaktor i wydawca biuletynów parafialnych „Święta Rodzina” (1996 – 2003) i „Salvator” (200-01).

W 1998 r. założył pierwszą w kraju kaplicę na dworcu PKP w Częstochowie, a w 1999 r. przychodnię lekarską przy parafii Świętej Rodziny. Od 2001 r. jest kapelanem wspólnoty zakonnej Małych Sióstr Baranka w Choroniu k. Częstochowy, a od 2013 r. również Małych Braci Baranka tamże.

Od 2007 r. wykładowca w Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie i w Wyższym Instytucie Teologicznym im. NMP Stolicy Mądrości w Częstochowie; w latach 2007-17 dyr. tamże.

Autor wielu artykułów i ponad 40 książek, m.in.: „Akcja Katolicka? Tak!” (1995), „Akcja katolicka. Studium teologiczno-pastoralne” (1996), „Parafia, kawałek nieba...” (2004), „Parafia a świat wartości” (2004), „Eucharystia sercem parafii według Jana Pawła II” (2005), „Myśląc parafia” (2006), „Brama do nieba na jurajskim wzgórzu: dzieje parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Choroniu 1916 –2016” (2016), „VI Światowy Dzień Młodzieży Częstochowa ’91” (2016), „Patriarcha będziński: ks. Wincenty Mieczysław Zawadzki 1894 – 1975” (2016).

Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).

źródło: Encyklopedia Solidarności

2023-08-29 14:20

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Bł. Julianna z Mont Cornillon, pustelnica

[ TEMATY ]

wspomnienie

Autorstwa Christelle Molinié - Praca własna, commons.wikimedia.org

Julianna z Mont Cornillon

Julianna z Mont Cornillon
CZYTAJ DALEJ

Polichna. Rekolekcje - czas Bożej miłości

2025-04-06 06:56

Małgorzata Kowalik

W dn. 30 marca – 1 kwietnia w parafii św. Jana Marii Vianneya w Polichnie odbyły się rekolekcje wielkopostne. Czas wchodzenia w tajemnice Bożej miłości parafianie przeżyli pod kierunkiem o. Ryszarda Koczwary z Niepokalanowa.

Chcąc przygotować wiernych do głębokiego przeżycia Wielkiego Tygodnia, rekolekcjonista umacniał ich w cnotach teologalnych, eksponując, że fundamentem duchowości chrześcijańskiej jest wiara, a w jej skład wchodzi poznanie, doświadczenie emocjonalno-wartościujące i moralne działanie. Ukazując wartość Wielkiego Tygodnia, mobilizował do rozwoju wiary, mężnego jej wyznawania w każdych okolicznościach życia. – Trzeba pokazać, że jestem katolikiem, chrześcijaninem i nie wstydzę ani nie boję się wiary – powiedział. Przypomniał, że progresja wiary i wytrwałość w niej, bez względu na różnorodność doświadczeń życia, pozostaje nadrzędnym obowiązkiem chrześcijan, rodziców wobec dzieci i Kościoła wobec wiernych. Pytał więc: - „Co zrobiliśmy z dzieciństwem dzieci, czy mają one jeszcze dzieciństwo? Czy te, które wyjechały za granicę z braku miłości do ziemi, będą miały do kogo/czego wracać?”. Rekolekcjonista uwypuklił, że centrum wiary chrześcijańskiej stanowi Jezus Chrystus. Podkreślił, że „Jezus - centrum, kierownik i wyznacznik mojego życia, może uzdrowić mnie i moich najbliższych”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję