Aby nawiązać kontakt z osobami ogłaszającymi się w tej rubryce, należy napisać do nich list, zaznaczyć numer ogłoszenia, a redakcja przekaże go wskazanej osobie.
Jesteśmy małżeństwem (36 i 40 lat), po bardzo ciężkich przeżyciach losowych. Poszukujemy przyjaciół na dobre i złe, w zdrowiu i chorobie, na kawę, na spacer, na wymianę doświadczeń. Poszukujemy ludzi solidnych, którzy chcieliby poznać abstynentów z Lublina, małżeństwa, ale i osoby samotne w wieku 36-80 lat. Możemy korespondować w języku polskim i francuskim.
4752. Czytelniczka „Niedzieli”
Mieszkam i pracuję w Warszawie. Mam 55 lat, wyższe wykształcenie i chętnie poznam szczere i miłe osoby, z którymi będę mogła porozmawiać o różnych aspektach życia. Lubię podróżować i spacerować w poszukiwaniu ciekawych zabytków, a także słuchać muzyki klasycznej. Z przyjemnością poznam zainteresowania innych osób. Mogę także prowadzić korespondencję elektronicznie.
Jestem panną (26 l.), interesuję się Japonią. Lubię chodzić do kościoła i miło spędzać czas. Cenię szczerość, uczciwość. Znam dobrze język angielski. Chciałabym poznać towarzysza życia.
4754. Czytelniczka z Zielonej Góry
Jestem 68-letnią wdową, mieszkam z synem. Mam wyższe wykształcenie, jestem aktywna, ale brak mi bliskich osób. Mam nadzieję spotkać je poprzez „Niedzielę”. Najlepiej, aby były to osoby z Zielonej Góry lub okolic, wówczas można by dawać sobie prawdziwe wsparcie w każdej smutnej czy trudnej chwili.
4755. Czytelniczka z Mazowsza
Mam 30 lat, jestem panną z wykształceniem wyższym, praktykującą katoliczką. Lubię czynnie spędzać czas, słuchać muzyki, chodzić po górach. Jednak w życiu czuję się jak ta samotna łódź na wodach oceanu życia. Może w ten sposób uda mi się poznać osoby poważnie myślące o życiu, a wśród nich tę jedyną. Czekam na listy z Mazowsza i okolic.
Delegacja LSO z parafii Odkupiciela Świata we Wrocławiu
Delegacja Liturgicznej Służby Ołtarza z parafii Odkupiciela Świata we Wrocławiu wraz z opiekunami i ks. Wojciechem Buźniakiem spędziła kilka dni ferii w Wiecznym Mieście i na Watykanie. Podczas audiencji generalnej z papieżem Leonem XIV, 8-letni Mateusz Siewiera, wymienił piuskę z Ojcem Świętym.
Pielgrzymka do Rzymu miała charakter duchowy i formacyjny - podkreśla ks. Wojciech Buźniak, wskazując, że na ten moment ministranci i lektorzy przygotowywali się cały rok. Organizowali różne akcje m.in. sprzedawali kremówki papieskie Wadowic oraz ręcznie malowane bombki choinkowe z kościołem parafialnym, wyprodukowane w Krośnicach.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
To nie powołań brakuje, ale troski o nie i odwagi w odpowiedzi na powołanie – to jeden z wniosków Krajowej Kongregacji Duszpasterstwa Powołań, która odbyła się w dniach od 13 do 15 lutego br. w Piekarach Śląskich. Wzięli w niej udział duszpasterze i referenci powołaniowi z diecezji oraz ze zgromadzeń żeńskich i męskich.
Główny temat spotkania dotyczył problematyki rodzinnej w świetle powołań do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Wskazano na rodzinę jako podstawowe środowisko rozwoju powołań i miejsce duszpasterskiej pracy w tym zakresie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
