Słynna krakowska Skałka swoją historię i znaczenie dla Kościoła
i narodu polskiego zawdzięcza męczeństwu biskupa krakowskiego Stanisława
ze Szczepanowa. Wydarzenie to miało miejsce
11 kwietnia 1079 r. Biskup w obronie chrześcijańskich zasad
moralności odważył się przeciwstawić ówczesnemu królowi Bolesławowi
Śmiałemu. Wtedy właśnie - jak poświadczają źródła i prastara tradycja
- został zabity mieczem królewskim w kościele Na Skałce podczas odprawiania
Mszy św.
Niebawem krew Męczennika stała się dla całej Ojczyzny
symbolem wierności prawu Bożemu głoszonemu przez Kościół. Papież
Innocenty IV uroczyście zatwierdził kult Biskupa, włączając go w
poczet świętych. Kanonizacja nastąpiła w Asyżu w 1253 r.
Od XV wieku do chwili obecnej historia Skałki naznaczona
jest obecnością Paulinów - Zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika.
W
1472 r. sprowadzeni zostali oni z częstochowskiego klasztoru
na Jasnej Górze przez kanonika krakowskiego Jana Długosza. Słynny
kronikarz przyczynił się do restauracji podupadającego kościoła oraz
ufundował klasztor Na Skałce.
Podziemia kościoła kryją groby zasłużonych. Miejsce wiecznego
spoczynku znaleźli tu najwybitniejsi twórcy kultury i nauki, na trwałe
wpisani w historię Polski. W krypcie stanowiącej swego rodzaju panteon
narodowy zostali złożeni: poeci - Lucjan Siemieński, Wincenty Pol,
Teofil Lenartowicz i Adam Asnyk, powieściopisarz Józef Ignacy Kraszewski,
artyści malarze Henryk Siemiradzki i Jacek Malczewski, malarz i dramaturg
Stanisław Wyspiański, kompozytor Karol Szymanowski, aktor Ludwik
Solski oraz astronom Tadeusz Banachiewicz. Nekropolia ta mieści w
sobie także doczesne szczątki Jana Długosza, które złożono w sarkofagu
19 maja 1880 r., w czterechsetną rocznicę jego śmierci.
Od stuleci w ramach majowego odpustu odbywa się słynna
procesja z Wawelu na Skałkę, w której niesione są relikwie św. Stanisława.
W uroczystości uczestniczą: Episkopat Polski oraz wielotysięczne
rzesze wiernych z delegacjami różnych środowisk. O wyjątkowym znaczeniu
Skałki świadczy współczesne, epokowe wydarzenie z 1979 r., jakim
było przybycie na to miejsce Papieża Jana Pawła II.
Opracowano na podstawie: Skałka. Kościół i klasztor Paulinów
w Krakowie (pod red. o. Jana Mazura OSPPE, Kraków 1997) oraz kalendarza
skałecznego na 2002 r.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
Angelo Gugel podtrzymuje papieża Jana Pawła II tuż po zamachu, 13 maja 1981 r. na Placu św. Piotra
Angelo Gugel był bardzo oddany Janowi Pawłowi II. Był jak rodzina. Można było na nim zawsze polegać; a ponieważ był tak blisko Papieża Polaka, to i Polska była mu bliska - mówi Vatican News kard. Stanisław Dziwisz, były osobisty sekretarz Ojca Świętego, który uczestniczył 17 stycznia w Mszy św. żałobnej w intencji zmarłego byłego kamerdynera Jana Pawła II. „Nie mogłem nie przyjechać” – dodaje kardynał.
Wypełniony ludźmi kościół Matki Bożej Łaskawej niedaleko Watykanu – tak żegnano w sobotnie popołudnie zmarłego 15 stycznia w wieku 90 lat Angela Gugela, kamerdynera trzech papieży – Jana Pawła I, Jana Pawła II i na początku pontyfikatu – Benedykta XVI.
Umieszczenie mozaiki z wizerunkiem Leona XIV obok wizerunków kolejnych papieży w Bazylice św. Pawła za Murami zaświadcza o wielkiej tradycji Kościoła, o ciągłości od czasów św. Piotra. „Dobrze, że mamy te portrety, to daje wierzącym - i niewierzącym - przekonanie, że my do tej tradycji też należymy, że my tę tradycję też kontynuujemy” – mówi ks. Waldemar Turek z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej.
Mozaikę z portretem Leona XIV, wykonaną na planie okręgu o średnicy 137 centymetrów – tzw. tondo - przedstawiono 14 stycznia Papieżowi. A już 15 stycznia została ona umieszczona obok portretu papieża Franciszka i w szeregu tond mozaikowych wcześniejszych papieży w Bazylice św. Pawła za Murami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.