- Św. Maksymilian w bunkrze głodowym w Auschwitz przeniknięty był pokorą i do końca śpiewał pieśń Bogu i człowiekowi. Jakże trzeba stawać się małym, by stać się naprawdę wielkim. Wielkość nie mierzy się miarą dokonań, ale przede wszystkim miarą służby i miłości - powiedział 3 kwietnia bp Tadeusz Rakoczy podczas Mszy św. wieńczącej Dni Kolbiańskie w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach
Trwające trzy dni spotkanie w Centrum św. Maksymiliana w Oświęcimiu-Harmężach, zorganizowane z inicjatywy Misjonarek Niepokalanej Ojca Kolbego i Ojców Franciszkanów poświęcono w tym roku chrześcijańskiemu świadectwu o Jezusie Chrystusie na wzór św. Maksymiliana Marii Kolbego. Na 10. Dni Kolbiańskie, które 1 kwietnia otworzył prowincjał Krakowskiej Prowincji Franciszkanów o. Jarosław Zachariasz OFMConv., złożyły się konferencje, dyskusje i modlitwy. Wzięło w nich udział ok. 200 osób, w tym prelegenci z Polski i Włoch. Organizatorami byli Franciszkanie i Misjonarki Niepokalanej Ojca Kolbego.
We Mszy św. kończącej 10. Dni Kolbiańskie, razem z biskupem ordynariuszem diecezji bielsko-żywieckiej Tadeuszem Rakoczym przy ołtarzu stanęli m.in.: o. Wiesław Pyzio OFMConv. - wikariusz Warszawskiej Prowincji Franciszkanów; gwardian Niepokalanowa o. Stanisław Piętka OFMConv. oraz gwardian franciszkańskiego klasztoru w Harmężach o. Stanisław Czerwonka OFMConv.
- Dziś patrzymy na Maksymilianową pokorę i wielkość z podziwem. Jesteśmy nieustannie świadkami stosowania przemocy, dominacji i walki, bo coraz więcej - niestety - ludzi, także chrześcijan wierzy przede wszystkim w tzw. siłę przebicia za wszelką cenę. Maksymilian Maria Kolbe naprawdę znał drogę wiodącą od pychy do pokory. Pycha jest siłą, która krzyczy na Pana Boga i nie liczy się z człowiekiem. Pokora to siła, która Panu Bogu śpiewa pieśń pełną uwielbienia i dziękczynienia, która unosi ludzi w stronę Boga - podkreślał w homilii biskup ordynariusz Tadeusz Rakoczy.
Dni Kolbiańskie wpisują się w program obchodów Roku św. Maksymiliana Marii Kolbego. W październiku ubiegłego roku Senat Rzeczypospolitej Polskiej stosowną uchwałą ogłosił rok 2011 Rokiem Kolbiańskim. W uchwale senatorowie RP przypomnieli zwięźle życiorys świętego, akcentując, że 14 sierpnia minie 70. rocznica śmierci św. Maksymiliana w bunkrze KL Auschwitz. Członkowie izby wyższej podkreślili, że Ojciec Kolbe jest wyjątkową postacią w panteonie wielkich Polaków XX wieku. W uchwale Senatu RP znalazł się także cytat z nauczania Ojca Świętego Jana Pawła II mówiący, że św. Maksymilian jest „patronem trudnych czasów”.
Końcowy fragment księgi Amosa przynosi obietnicę po długiej serii wyroków. Pan zapowiada podniesienie „szałasu Dawida”. Hebrajskie sukkāh oznacza lekkie schronienie, budowlę kruchą, łatwą do naruszenia. Obraz jest starannie dobrany. Dynastia Dawida nie jawi się tu jako pałac pełen splendoru. Ukazuje się jako dom osłabiony, wymagający podniesienia. Bóg sam podejmuje dzieło odbudowy. Naprawi wyłomy. Podniesie ruiny. Przywróci dawny porządek. Nadzieja rodzi się więc z działania Boga, nie z politycznej kalkulacji. Werset 12 otwiera trudne pole tekstualne. Hebrajskie spółgłoski ’dm można odczytać jako Edom. Grecki przekład starożytny czyta tu szerzej o ludziach oraz narodach szukających Pana. Tę właśnie linię podejmą Dzieje Apostolskie w rozdziale 15. Sens teologiczny pozostaje wspólny. Odbudowa domu Dawida służy także narodom. Obietnica nie zatrzymuje się na granicy jednego ludu. Kolejne obrazy urodzaju są obfite. Oracz spotyka żniwiarza. Zbieracz winogron niemal styka się z siewcą. To język prorockiej pełni. Ziemia odpowiada na błogosławieństwo Boga bez zwłoki. Miasta zostaną odbudowane. Winnice dadzą owoc. Lud zostanie zasadzony na własnej ziemi. Końcowe zdanie podkreśla trwałość daru. Pan sam zasadzi swój lud. Skoro On sadzi, nikt nie wyrwie. Dobra nowina ma tu rys bardzo ziemski. Bóg daje dom, pracę, plon, pokój oraz przyszłość. Łaska dosięga codzienności.
1 lipca 2026 r. w międzynarodowym seminarium św. Piusa X w Écône biskupi Bernard Fellay i Alfonso de Galarreta wyświęcili bez mandatu papieskiego czterech nowych biskupów
Dokument, podpisany przez kardynała prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kard. Víctora Manuela Fernándeza, określa obrzęd dokonany 1 lipca jako „czyn o naturze schizmatyckiej”. W nocie wyjaśniającej przedstawiono szczegóły tej poważnej sankcji kanonicznej.
Biskupi Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X – Alfonso de Galarreta i Bernard Fellay (odpowiednio główny konsekrator i współkonsekrator) oraz nowo konsekrowani biskupi Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry i Marc Hanappier zaciągnęli „ipso facto” ekskomunikę „latae sententiae”, zarezerwowaną Stolicy Apostolskiej, za dokonanie „czynu o naturze schizmatyckiej”, jakim była „konsekracja biskupia czterech prezbiterów bez papieskiego zlecenia i wbrew woli Papieża”. Taka jest treść dekretu podpisanego przez kardynała Víctora Manuela Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kontrasygnowanego przez dwóch sekretarzy tejże Dykasterii. Jest to – niestety zapowiadany – finał wydarzeń, który nastąpił dwadzieścia cztery godziny po uroczystej ceremonii sprawowanej w Écône w Szwajcarii rankiem 1 lipca 2026 roku.
Wszystko zaczęło się 25 grudnia 2013 roku, gdy konsekrowana Hostia upadła na ziemię, a po kilku dniach pojawiło się na niej czerwone przebarwienie. Szczegółowe badania przeprowadzone przez dwa niezależne zakłady medycyny sądowej we Wrocławiu i Szczecinie jednoznacznie wykazały obecność fragmentów ludzkich tkanek.
W sobotę 4 lipca Sanktuarium św. Jacka będzie dziękować za 10 lat od oddania do publicznego kultu Relikwii Ciała Pańskiego
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
