Na rekolekcje razem z mężem lub żoną? Jak najbardziej. Trzydniowe rekolekcje dla małżeństw u Cichych Pracowników Krzyża w Głogowie poprowadził o. Ksawery Knotz
Konferencje o. Knotza cieszą się dużą popularnością - przybyły na nie pary również spoza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej: z Opola, z Raciborza, z Wrocławia. - Jest wielu duchownych, którzy wyjaśniają te sprawy. Ja jestem tylko tym najbardziej znanym - śmieje się zakonnik.
O. Ksawery w Głogowie gościł już po raz drugi. - Nauki o. Knotza dotyczą seksualności i można powiedzieć, że tematyka jest ta sama, co przed rokiem. Ale myślę, że warto do tego wracać, zwłaszcza, że jest duże zapotrzebowanie - mówi Piotr Kukła, jeden z organizatorów i oczywiście uczestnik spotkania. - Przede wszystkim te rekolekcje uświadamiają, że sakrament małżeństwa jest bardzo ważny, a sam akt seksualny jest nieodłącznym elementem życia małżeńskiego. Seksualności nie należy traktować jako temat tabu, wręcz przeciwnie - dodaje. - O. Ksawerego słucha się rewelacyjnie. Mówi o rzeczach, o których niby wszyscy wiedzą, a tak naprawdę otwiera nam oczy na wiele spraw.
Jak więc jest z tym seksem? Czy małżonkowie z wieloletnim stażem też potrzebują się go uczyć? - W rzeczywistości nie wiemy wszystkiego, a w sumie to wiemy bardzo mało - i to w aspekcie naukowym, i w takim ludzkim. Brakuje spojrzenia na seksualność z perspektywy duchowości - wyjaśnia o. Knotz. - Ludzie nie myślą o tym, żeby pogodzić seksualność z wiarą. Życie duchowe i życie seksualne traktują jako coś osobnego, te dwie przestrzenie się rozjeżdżają. I w konsekwencji to my się rozjeżdżamy w środku, bo jesteśmy przecież i duchowi, i cieleśni.
Zdaniem duchownego, warto cieszyć się po prostu codziennością: - W praktyce w świadomości małżonków sakrament małżeństwa jest bardziej kojarzony z tą wyjątkową liturgią ileś lat temu niż z codziennym życiem. A Bóg przychodzi w znaku mężczyzny i kobiety, również w czasie ich współżycia seksualnego. W tym momencie tworzy się więź między nimi, a w więzi jest Chrystus.
Jednym z tematów poruszanych w czasie rekolekcji był grzech. - Pojawia się dużo wątpliwości moralnych, różnych schematów, odczytywania moralności w sposób bardzo zewnętrzny. Dużo jest pogubienia się, ludzie nie wiedzą, co właściwie jest dobre, a co złe. Przez to jest mnóstwo niepokoju, poczucia winy, często zupełnie niepotrzebnego - tłumaczy zakonnik. Polecał również stronę www.szansaspotkania.net - znajdują się tam artykuły dotycząca życia we dwoje, można tam znaleźć odpowiedzi na wiele nurtujących pytań. O. Knotz zachęcał uczestników rekolekcji, by korzystając z tego portalu, dzielili się z innymi swoim małżeńskim doświadczeniem za pośrednictwem internetu.
Aby głodni mieli co jeść, chorzy otrzymali leczenie, dzieci wykształcenie, a osoby starsze by miały spokój w wieku dojrzałym. O tym wszystkim myśli matka: o tym wszystkim myśli Maryja i zaprasza również nas, abyśmy dzielili Jej zatroskanie – podkreślił Leon XIV w Sanktuarium „Mamã Muxima” w Angoli podczas modlitwy różańcowej w niedzielny wieczór, witany z wielkim entuzjazmem w angolskim sanktuarium.
Jak relacjonuje Vatican News, Papież Leon XIV podkreślił, że
Proszę o inny zestaw pytań! OK, żartowałam! Odpowiem na to pytanie, choć przyznaję, że się go nie spodziewałam. Wiesz... Gdyby tak patrzeć na mnie tylko przez pryzmat znaczenia mojego imienia, to z pewnością odpowiedziałabym twierdząco. Wszak imię to wywodzi się z greckiego przymiotnika hagné, który znaczy „czysta”, „nieskalana”, „doskonała”, „święta”.
Obiektywnie patrząc na siebie, muszę powiedzieć, że naprawdę jestem kobietą wrażliwą i odpowiedzialną. Jestem gotowa poświęcić życie ideałom. Mam w sobie spore pokłady odwagi, która daje mi poczucie pewnej niezależności w działaniu. Nie narzucam jednak swojej woli innym. Sądzę, że pomimo tego, iż całe stulecia dzielą mnie od dzisiejszych czasów, to jednak mogę być przykładem do naśladowania.
Żyłam na przełomie XIII i XIV wieku we Włoszech. Pochodzę z rodziny arystokratycznej, gdzie właśnie owa doskonałość we wszystkim była stawiana na pierwszym miejscu. Zostałam oddana na wychowanie do klasztoru Sióstr Dominikanek. Miałam wtedy 9 lat. Nie było mi łatwo pogodzić się z taką decyzją moich rodziców, choć było to rzeczą normalną w tamtych czasach. Później jednak doszłam do wniosku, że było to opatrznościowe posunięcie z ich strony. Postanowiłam bowiem zostać zakonnicą. Przykro mi tylko z tego powodu, że niestety, moi rodzice tego nie pochwalali.
Następnie moje życie potoczyło się bardzo szybko. Założyłam nowy dom zakonny. Inne zakonnice wybrały mnie w wieku 15 lat na swoją przełożoną. Starałam się więc być dla nich mądrą, pobożną i zarazem wyrozumiałą „szefową”. Pan Bóg błogosławił mi różnymi łaskami, poczynając od daru proroctwa, aż do tego, że byłam w stanie żywić się jedynie chlebem i wodą, sypiać na ziemi i zamiast poduszki używać kamienia. Wiele dziewcząt dzięki mnie wstąpiło do zakonu. Po mojej śmierci ikonografia zaczęła przedstawiać mnie najczęściej z lilią w prawej ręce. W lewej z reguły trzymam założony przez siebie klasztor.
Wracając do postawionego mi pytania, myślę, że perfekcjonizm wyniesiony z domu i niejako pogłębiony przez zakonny tryb życia można przemienić w wielki dar dla innych. Oczywiście, jest to możliwe tylko wtedy, gdy współpracujemy w pełni z Bożą łaską i nieustannie pielęgnujemy w sobie zdrowy dystans do samego siebie.
Pięknie pozdrawiam i do zobaczenia w Domu Ojca!
Z wyrazami szacunku -
Do rzymskiego kościoła pw. Świętego Ducha został uroczyście wprowadzony przedstawiający bł. Gwidona z Montpellier obraz, autorstwa prof. Zbigniewa Sałaja. Wprowadzenie obrazu to „symboliczny znak powrotu tego, który obdarzony charyzmatem miłości miłosiernej, w tym miejscu realizował ideał miłosierdzia chrześcijańskiego” – podkreśliła m. Kazimiera Gołębiowska CSS.
18 kwietnia uroczystej Mszy św. przewodniczył ks. prał. Krzysztof Marcjanowicz z Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów; wygłosił on również homilię oraz pobłogosławił obraz założyciela Zakonu Ducha Świętego. Obecni byli także: m. Kazimiera Gołębiowska, przełożona generalna Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia, prof. Zbigniew Sałaj – autor obrazu, Adam Kwiatkowski – Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej oraz kapłani, siostry zakonne i wierni świeccy związani z duchowością bł. Gwidona.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.