Tonie jest tak, że historia ma swój bieg i odchodzi w niepamięć. Narodowa pamięć jest dobrem najwyższym. Wplata się w historię cieniami poległych i wyrasta z jeszcze żyjących uczestników walki, spotykanych wśród nas na co dzień. Historia i dzieje narodu mają być źródłem nauki, aby to, co było złe, naprawić, a to, co było dobre, uszlachetniać. Dzisiaj mamy obowiązek pielęgnowania tego wszystkiego, co się zdarzyło, z czego wyrastamy, co było krwią, bliznami i cierpieniem, co było radością i triumfem. To wszystko musimy włączyć w teraźniejszość i w wielkie dzieło dążenia do przyszłości.
Taką wspaniałą lekcję historii mieli okazję przeżywać uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących im. Jana Pawła II w Krasnobrodzie 21 kwietnia br. - uczestnicząc w Marszu „PRO MEMORIA”, w którym to uczciliśmy miesiąc kwiecień - jako miesiąc pamięci narodowej.
Uczniowie wraz z gronem pedagogicznym wyruszyli tego dnia najpierw pod pomnik Chrystusa Króla i Patrona Szkoły Jana Pawła II.
Pomniki te usytuowane są przed klasztorem przy Sanktuarium Maryjnym w Krasnobrodzie. Tam właśnie przywitał wszystkich kustosz sanktuarium ks. prał. Roman Marszalec, poprowadził wspólną modlitwę w intencji uczniów i nauczycieli naszej szkoły, oraz przedstawił interesującą historię tych dwóch pomników. Mieliśmy również okazję wysłuchania okolicznościowych tekstów w wykonaniu uczniów gimnazjum i liceum, po których zabrzmiała „Barka”. Na zakończenie tej stacji delegacje złożyły pod każdym pomnikiem wiązanki kwiatów, zapalono znicze i ulicami miasta udaliśmy się na cmentarz grzebalny, pod Pomnik Powstańców z 1863 r., gdzie miał miejsce kolejny etap naszej wędrówki. To tutaj odśpiewany został hymn narodowy, po czym wysłuchaliśmy wystąpienia naszych uczniów. Następnie ks. Prałat, który wraz ze społecznością szkoły towarzyszył wszystkim w tej pielgrzymce po śladach historii, przedstawił szczegółowo dzieje tego miejsca pamięci, po czym odśpiewano wspólnie pieśń „Boże coś Polskę” oraz złożono kwiaty i znicze. Warto wspomnieć, że tym miejscem opiekuje się Gimnazjum i Liceum w Krasnobrodzie.
Kolejnym punktem, był Pomnik Żołnierzy Września, nad którym pieczę sprawuje Szkoła Podstawowa w Krasnobrodzie. Stanęliśmy tym razem nad mogiłami tych, którzy polegli w obronie naszej ojczyzny podczas II wojny światowej. Mieliśmy również okazję wysłuchać kilku poetyckich tekstów, w wykonaniu uczniów naszej szkoły. Nie mogło zabraknąć w tym miejscu wystąpienia ks. prał. Romana Marszalca, który przedstawił historię tego miejsca. Wszyscy wsłuchiwali się z wielką uwagą w przedstawiane fakty historyczne, które zostały zaczerpnięte z kronik parafialnych. Na zakończenie tego etapu odśpiewano „Rotę”, a delegacje złożyły przy pomniku wiązanki kwiatów i znicze. Należy dodać, że autorem wszystkich wspomnianych pomników, jest artysta z Krasnobrodu pan Andrzej Gontarz, który, jak zaznaczył ks. Prałat: „przez swoje dzieła utrwala historię i przyczynia się do tego, że nie ulega ona zapomnieniu”.
Ostatnim miejscem, na którym zatrzymaliśmy się, był plac, przed budynkiem szkoły. To tutaj wspomniano i uczczono ofiary bolesnego dla naszego narodu - 10 kwietnia br., kiedy to Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wraz z Małżonką i osobami towarzyszącymi zginęli w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. To wydarzenie, upamiętniono poetyckim słowem, jak również minutą ciszy. A na znak łączności z tymi, którzy odeszli z tego świata wskutek tragicznego lotu, wypuszczono do nieba dwa balony w kształcie serca, w barwach narodowych oraz z czarną wstążką, na znak żałoby, która wciąż przecież trwa w naszych sercach.
Ten szczególny dzień, w życiu naszej szkoły, zapewne pozostanie długo w naszej pamięci, dlatego należą się słowa wdzięczności paniom: Danucie Korzeniowskiej, Celinie Koisz oraz Marzenie Tarłowskiej, za trud przygotowania tej pięknej lekcji, a ks. prał. Romanowi Marszalcowi za bogate w treść teksty, których wysłuchaliśmy na każdym etapie naszego pielgrzymowania. Jesteśmy również wdzięczni uczniom naszej szkoły za zaangażowanie się w przebieg tej uroczystości.
Myślę, że ta „żywa” lekcja historii, była potrzebna i pożyteczna. Wierzę również, że atmosfera, której doświadczyliśmy, zachęci każdego z nas, a w szczególności młode pokolenie, zgodnie z przesłaniem ojca Ludwika Turzynieckiego - ostatniego przeora Ojców Dominikanów w Krasnobrodzie z 1864 r. - „do otwarcia Księgi Historyi ówczesnej, Krwią polską spisanej, i przekona się obszerniej, ile to ran każdy prawy Polak w sercu swoim nosił”.