Reklama

Tarnobrzeskie wołanie o trzeźwość

Niedziela sandomierska 10/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tradycją Tarnobrzega, w Tygodniu Modlitw o Trzeźwość Narodu, staje się ekspiacyjna Droga Krzyżowa, gromadząca wszystkie parafie tarnobrzeskie, podążające „promieniście” ze swoich kościołów do miejsca, na którym w 1997 r. całe miasto zostało uroczystym aktem zawierzone Chrystusowi Królowi. Corocznie przypominane zostają zobowiązujące słowa, które wówczas padły: „Jezu Chryste, nasz Zbawicielu! Tylko Ty zatrzymasz powódź alkoholizmu, narkomanii, pornografii i wszelkiego zła moralnego w naszych rodzinach i społeczeństwie. Tylko Ty uchronisz nasze dzieci od demoralizacji, tylko z Tobą miłość będzie wzrastać w naszych domach”. Przypomniał te słowa, 19 lutego, dziekan tarnobrzeski ks. prał. Stanisław Bar wobec wielkiej grupy mieszkańców miasta, zgromadzonych na nabożeństwie Drogi Krzyżowej.
Pragnienie wierności tamtym przyrzeczeniom każe tarnobrzeskim wspólnotom podejmować wielką modlitwę o dar trzeźwości dla miasta, do ojczyzny i dokonywać aktu ekspiacji za „publiczne przyzwolenie na zwyczaje upowszechniające picie alkoholu przy każdej uroczystości, za rozpijających młodzież i dzieci organizatorów dyskotek oraz innych imprez, za sprzedawców, których nieodpowiedzialność i żądza zysku popycha do sprzedaży papierosów i alkoholu nieletnim, za obojętność wobec faktu, gdy ktoś pod wpływem alkoholu znęca się fizycznie i moralnie nad innymi, za nadużywanie alkoholu, którego skutkiem jest rozwiązłość, podeptanie świętości węzła małżeńskiego i doprowadzenie do rozbicia małżeństw, za spowodowane pod wpływem alkoholu wypadki drogowe i wypadki przy pracy, których skutkiem była śmierć czy kalectwo niewinnych osób” - słowa te zabrzmiały 19 lutego, na tarnobrzeskim Serbinowie.
Pod figurą Chrystusa zgromadzili się serbinowscy parafianie z ks. prał. Michałem Józefczykiem na czele. Z parafii św. Barbary przyszła młodzież, przedstawiciele parafialnych wspólnot i wierni razem z ks. prał. Stanisławem Barem, niosąc ogromny drewniany krzyż. Dominikańskich przedstawicieli prowadził w modlitwie o. Kamil Burandt, a przemierzających najdłuższą trasę parafian ze Skalnej Góry przyprowadził dziekan Tarnobrzegu-Południe ks. kan. Adam Marek. Grupa parafian z dzikowskiego Miłosierdzia Bożego przybyla razem z ks. Sławomirem Machowskim.
Tegoroczne ekspiacyjne nabożeństwo Drogi Krzyżowej całego miasta zaszczycił swoją obecnością biskup ordynariusz Krzysztof Nitkiewicz, który włączył się w modlitwę wielkiej grupy mieszkańców Tarnobrzega, umacniając ich na trwanie w trzeźwości i ofiarowanie osobistych wyrzeczeń za zniewolonych nałogiem alkoholizmu, pasterskim błogosławieństwem.
- Kiedy idziemy Drogą Krzyżową idziemy za Chrystusem skazanym na śmierć, Chrystusem upadającym, Chrystusem oddającym za nas życie - mówił na zakończenie nabożeństwa Drogi Krzyżowej Ksiądz Biskup Ordynariusz. - I tak jak Jego ofiara przyniosła światu zbawienie, tak i nasza ofiara nie jest nigdy daremna. Dzisiejszą modlitwą ogarniamy wszystkich zniewolonych nałogami. Chrystus boleje widząc osoby uzależnione od alkoholu, od narkotyków. Chrystus cierpi w tych osobach. Dzisiaj podejmujemy wyrzeczenie za nich, by na nowo odmienieni łaską Bożą stali się matkami, ojcami, ludźmi podejmującymi swoje zobowiązania, wyrażone przed Chrystusem w Jego Kościele. Dzisiejsza Droga Krzyżowa staje się naszą ofiarą za tych ludzi
Po błogosławieństwie Księdza Biskupa wszyscy zgromadzeni wraz młodzieżą oazową zaśpiewali hymn Krucjaty Wyzwolenia Człowieka „Serce wielkie nam daj”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Florian - patron strażaków

Św. Florianie, miej ten dom w obronie, niechaj płomieniem od ognia nie chłonie! - modlili się niegdyś mieszkańcy Krakowa, których św. Florian jest patronem. W 1700. rocznicę Jego męczeńskiej śmierci, właśnie z Krakowa katedra diecezji warszawsko-praskiej otrzyma relikwie swojego Patrona. Kim był ten Święty, którego za patrona obrali także strażacy, a od którego imienia zapożyczyło swą nazwę ponad 40 miejscowości w Polsce?

Zachowane do dziś źródła zgodnie podają, że był on chrześcijaninem żyjącym podczas prześladowań w czasach cesarza Dioklecjana. Ten wysoki urzędnik rzymski, a według większości źródeł oficer wojsk cesarskich, był dowódcą w naddunajskiej prowincji Norikum. Kiedy rozpoczęło się prześladowanie chrześcijan, udał się do swoich braci w wierze, aby ich pokrzepić i wspomóc. Kiedy dowiedział się o tym Akwilinus, wierny urzędnik Dioklecjana, nakazał aresztowanie Floriana. Nakazano mu wtedy, aby zapalił kadzidło przed bóstwem pogańskim. Kiedy odmówił, groźbami i obietnicami próbowano zmienić jego decyzję. Florian nie zaparł się wiary. Wówczas ubiczowano go, szarpano jego ciało żelaznymi hakami, a następnie umieszczono mu kamień u szyi i zatopiono w rzece Enns. Za jego przykładem śmierć miało ponieść 40 innych chrześcijan.
Ciało męczennika Floriana odnalazła pobożna Waleria i ze czcią pochowała. Według tradycji miał się on jej ukazać we śnie i wskazać gdzie, strzeżone przez orła, spoczywały jego zwłoki. Z czasem w miejscu pochówku powstała kaplica, potem kościół i klasztor najpierw benedyktynów, a potem kanoników laterańskich. Sama zaś miejscowość - położona na terenie dzisiejszej górnej Austrii - otrzymała nazwę St. Florian i stała się jednym z ważniejszych ośrodków życia religijnego. Z czasem relikwie zabrano do Rzymu, by za jego pośrednictwem wyjednać Wiecznemu Miastu pokój w czasach ciągłych napadów Greków.
Do Polski relikwie św. Floriana sprowadził w 1184 książę Kazimierz Sprawiedliwy, syn Bolesława Krzywoustego. Najwybitniejszy polski historyk ks. Jan Długosz, zanotował: „Papież Lucjusz III chcąc się przychylić do ciągłych próśb monarchy polskiego Kazimierza, postanawia dać rzeczonemu księciu i katedrze krakowskiej ciało niezwykłego męczennika św. Floriana. Na większą cześć zarówno świętego, jak i Polaków, posłał kości świętego ciała księciu polskiemu Kazimierzowi i katedrze krakowskiej przez biskupa Modeny Idziego. Ten, przybywszy ze świętymi szczątkami do Krakowa dwudziestego siódmego października, został przyjęty z wielkimi honorami, wśród oznak powszechnej radości i wesela przez księcia Kazimierza, biskupa krakowskiego Gedko, wszystkie bez wyjątku stany i klasztory, które wyszły naprzeciw niego siedem mil. Wszyscy cieszyli się, że Polakom, za zmiłowaniem Bożym, przybył nowy orędownik i opiekun i że katedra krakowska nabrała nowego blasku przez złożenie w niej ciała sławnego męczennika. Tam też złożono wniesione w tłumnej procesji ludu rzeczone ciało, a przez ten zaszczytny depozyt rozeszła się daleko i szeroko jego chwała. Na cześć św. Męczennika biskup krakowski Gedko zbudował poza murami Krakowa, z wielkim nakładem kosztów, kościół kunsztownej roboty, który dzięki łaskawości Bożej przetrwał dotąd. Biskupa zaś Modeny Idziego, obdarowanego hojnie przez księcia Kazimierza i biskupa krakowskiego Gedko, odprawiono do Rzymu. Od tego czasu zaczęli Polacy, zarówno rycerze, jak i mieszczanie i wieśniacy, na cześć i pamiątkę św. Floriana nadawać na chrzcie to imię”.
W delegacji odbierającej relikwie znajdował się bł. Wincenty Kadłubek, późniejszy biskup krakowski, a następnie mnich cysterski.
Relikwie trafiły do katedry na Wawelu; cześć z nich zachowano dla wspomnianego kościoła „poza murami Krakowa”, czyli dla wzniesionej w 1185 r. świątyni na Kleparzu, obecnej bazyliki mniejszej, w której w l. 1949-1951 jako wikariusz służył posługą kapłańską obecny Ojciec Święty.
W 1436 r. św. Florian został ogłoszony przez kard. Zbigniewa Oleśnickiego współpatronem Królestwa Polskiego (obok świętych Wojciecha, Stanisława i Wacława) oraz patronem katedry i diecezji krakowskiej (wraz ze św. Stanisławem). W XVI w. wprowadzono w Krakowie 4 maja, w dniu wspomnienia św. Floriana, doroczną procesję z kolegiaty na Kleparzu do katedry wawelskiej. Natomiast w poniedziałki każdego tygodnia, na Wawelu wystawiano relikwie Świętego. Jego kult wzmógł się po 1528 r., kiedy to wielki pożar strawił Kleparz. Ocalał wtedy jedynie kościół św. Floriana. To właśnie odtąd zaczęto czcić św. Floriana jako patrona od pożogi ognia i opiekuna strażaków. Z biegiem lat zaczęli go czcić nie tylko strażacy, ale wszyscy mający kontakt z ogniem: hutnicy, metalowcy, kominiarze, piekarze. Za swojego patrona obrali go nie tylko mieszkańcy Krakowa, ale także Chorzowa (od 1993 r.).
Ojciec Święty z okazji 800-lecia bliskiej mu parafii na Kleparzu pisał: „Święty Florian stał się dla nas wymownym znakiem (...) szczególnej więzi Kościoła i narodu polskiego z Namiestnikiem Chrystusa i stolicą chrześcijaństwa. (...) Ten, który poniósł męczeństwo, gdy spieszył ze swoim świadectwem wiary, pomocą i pociechą prześladowanym chrześcijanom w Lauriacum, stał się zwycięzcą i obrońcą w wielorakich niebezpieczeństwach, jakie zagrażają materialnemu i duchowemu dobru człowieka. Trzeba także podkreślić, że święty Florian jest od wieków czczony w Polsce i poza nią jako patron strażaków, a więc tych, którzy wierni przykazaniu miłości i chrześcijańskiej tradycji, niosą pomoc bliźniemu w obliczu zagrożenia klęskami żywiołowymi”.

CZYTAJ DALEJ

Litania nie tylko na maj

Niedziela Ogólnopolska 19/2021, str. 14-15

[ TEMATY ]

litania

Karol Porwich/Niedziela

Jak powstały i skąd pochodzą wezwania Litanii Loretańskiej? Niektóre z nich wydają się bardzo tajemnicze: „Wieżo z kości słoniowej”, „Arko przymierza”, „Gwiazdo zaranna”…

Za nami już pierwsze dni maja – miesiąca poświęconego w szczególny sposób Dziewicy Maryi. To czas maryjnych nabożeństw, podczas których nie tylko w świątyniach, ale i przy kapliczkach lub przydrożnych figurach rozbrzmiewa Litania do Najświętszej Maryi Panny, popularnie nazywana Litanią Loretańską. Wielu z nas, także czytelników Niedzieli, pyta: jak powstały wezwania tej litanii? Jaka jest jej historia i co kryje się w niekiedy tajemniczo brzmiących określeniach, takich jak: „Domie złoty” czy „Wieżo z kości słoniowej”?

CZYTAJ DALEJ

Odpustowy weekend u franciszkanów [zaproszenie]

2024-05-04 08:48

ks. Łukasz Romańczuk

ks. Mariusz Szypa wypowiada słowa aktu zawierzenia

ks. Mariusz Szypa wypowiada słowa aktu zawierzenia

Franciszkanie Konwentualni z ul. Kruczej we Wrocławiu zapraszają na dwa wydarzenia, które będą miały miejsce w kościele pw. św. Karola Boromeusza. W sobotni wieczór będzie można posłuchać koncertu organowego, a w niedzielę sumie odpustowej będzie przewodniczył bp Maciej Małyga.

4 maja o godz. 19:00 rusza cykl koncertów organowych „Franciszkańskie Wieczory Muzyczne: Mater Familiae” w Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej przy ul. Kruczej we Wrocławiu. Jest to okazja do promocji muzyki sakralnej, a także kultu maryjnego. Pierwszy koncert zagra Tadeusz Barylski, który przez wiele lat posługiwał jako organista w kościele na Kruczej, a także w sanktuarium św. Antoniego w Dąbrowie Górniczej. Podczas koncertu zagra m.in utwory: Johanna Sebastiana Bacha – Fantazja G-dur, Improwizację: Fantazja Regina Coeli czy Bogurodzicę. Koncert rozpocznie obchody odpustu ku czci Matki Bożej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję