Kilkaset osób pod przewodnictwem abp. Władysława Ziółka pielgrzymowało 12 maja spod łódzkiej katedry do grobu bł. o. Rafała Chylińskiego w Łagiewnikach. Swój trud ofiarowali w intencji problemów archidiecezji łódzkiej.
Jak zauważył w trakcie marszu abp Władysław Ziółek, problemy co roku są te same. - Bieda, która dotyka znaczną część osób. Bezrobocie, z którym ciągle jeszcze zbyt wielu musi się borykać. Problem młodzieży, wystawionej na różne doświadczenia. Problem rodziny, zawirowań i różnych tendencji, pojęć. Chcielibyśmy, aby rodzina mogła być Bogiem silna - wyliczał Metropolita Łódzki. W tym roku szczególnie można zauważyć problemy środowiska medycznego. - Wiele jest takich spraw, które pozbawiają należnego szacunku ludzi, dających świadectwo swojej ofiarności dla chorych - mówił.
Pątnicy, którzy wędrowali w grupie, szli do grobu Ojca Rafała ze swoimi osobistymi intencjami. Pogoda (tuż po deszczu) była wręcz wymarzona. - Idzie się doskonale. Odnoszę wrażenie, że w tym roku tempo jest wolniejsze niż poprzednim razem - ocenił abp Ziółek. - Wspaniałe powietrze. Przyroda pięknie pachnie - zachwycali się pątnicy.
Pielgrzymka zakończyła się w klasztorze Ojców Franciszkanów w Łodzi-Łagiewnikach, przy grobie o. Rafała Chylińskiego. Tam abp Ziółek przewodniczył Mszy św.
Organizowana już po raz 16. pielgrzymka była w pierwszych latach pielgrzymką w intencji trzeźwości. Potem doszły kolejne intencje, a pątniczy trud stał się elementem Łódzkich Dni Rodziny. Tegoroczna pielgrzymka zainaugurowała 14. ich edycję.
Błogosławiony o. Rafał Chyliński urodził się 8 stycznia 1694 r. we wsi Wysoczka k. Poznania. W 1715 r. został przyjęty do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych (franciszkanów). 26 kwietnia 1716 r. złożył śluby wieczyste, przyjmując imię Rafał. W czerwcu 1717 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W sposób szczególny oddał się głoszeniu kazań i nauk pogłębiających moralność, a także katechizacji, spowiedzi oraz apostolstwu miłości i miłosierdzia wśród biednych i cierpiących. Z polecenia przełożonych klasztorów, w których przebywał, miał powierzony obowiązek rozdzielania posiłków i odzienia dla ubogich. To zadanie wypełniał z wielkim oddaniem i podziwu godna miłością. Wszystkich biednych przyjmował z wielkim szacunkiem i widział w nich obraz Chrystusa ubogiego. W 1736 r. trafił do Krakowa, aby służyć pomocą w czasie epidemii. W roku 1738, po ustaniu epidemii w Krakowie, o. Rafał wrócił do łódzkich Łagiewnik, gdzie kontynuował powierzoną mu opiekę nad ubogimi. We wrześniu 1738 r. choroba przykuła go do łóżka w celi zakonnej.
O. Rafał zmarł 2 grudnia 1741 r. Błogosławionym ogłosił go Papież Jan Paweł II w Warszawie, 9 czerwca 1991 r. w czasie swojej czwartej pielgrzymki do Polski.
Opowiadanie przenosi nas do Szilo, do miejsca modlitwy i ofiary. Anna wstaje po uczcie i idzie przed oblicze Pana. Tekst notuje, że Heli siedzi na krześle przy odrzwiach przybytku. Obraz kapłana na progu sanktuarium tworzy tło dla modlitwy, która rodzi się z bólu. Anna modli się „w głębi duszy”. W hebrajskim mówi się o „goryczy duszy” (mārath nephesh). To przenika ciało i serce. Ona płacze i składa ślub. Ślub (neder) w Biblii jest poważnym zobowiązaniem, które wiąże człowieka przed Bogiem. Anna obiecuje oddać syna Panu na całe życie. Wspomina o brzytwie, która nie dotknie jego głowy. To znak nazireatu, poświęcenia podobnego do Samsona.
Nauczyła się czytać i pisać, dopiero gdy wstąpiła do klasztoru. Była mistyczką, otrzymała dar łez i ekstaz. Upominała papieża Aleksandra VI.
Giovanna Negroni, znana wszystkim jako Nina, pochodziła z bardzo biednej, wieśniaczej rodziny Zanina i Giacominy Negroni. W Żywotach świętych z 1937 r. czytamy: „Rodzice jej, ludzie pobożni i cnotliwi, byli tak ubodzy, że nie mogli Weroniki posyłać do szkoły, tak że nie nauczyła się czytać ani pisać. Nie przeszkadzało jej to jednak nauczyć się od rodziców cnotliwości i gorącej miłości Pana Boga”. Nina zapragnęła życia zakonnego. W wieku 18 lat zapukała do drzwi surowego mediolańskiego klasztoru Sióstr Augustianek św. Marty, ale jej nie przyjęto. Giovanna Negroni nie zrezygnowała jednak ze swoich marzeń. W 1466 r., już jako 22-letnia dziewczyna, wstąpiła do klasztoru, gdzie pozostała do śmierci. Po przyjęciu otrzymała imię Weronika i powierzono jej najprostsze zadania. Opiekowała się portiernią, ogrodem i kurnikiem. Dla Weroniki najważniejsze były sprawy Boże i zjednoczenie się z Oblubieńcem. Dużo się modliła, podejmowała posty i pokutę. Została mistyczką. W kontemplacji osiągnęła taki stopień zaawansowania, że otrzymała dar łez, a nawet ekstaz. Otrzymała również dar proroctwa i czytania w ludzkich sercach. Bardzo intensywnie odczuwała swój stan jako grzeszny. Często rozważała Mękę Pańską. Gdy ze względu na jej słabe zdrowie proszono ją, by się oszczędzała, mówiła: „Chcę pracować, póki mam czas”. Ilekroć rozmyślała nad życiem Chrystusa i Jego cierpieniami, otrzymywała mistyczne wizje. Dopiero w klasztorze nauczyła się czytać i pisać. „Przez modlitwę i rozmyślanie rosła w niej znajomość rzeczy Boskich i w cnotach wielkie czyniła postępy” – czytamy w Żywotach świętych.
Bp Zbigniew Wołkowicz w Domu Księży Emerytów w Łodzi
Po to poszliśmy do seminarium, bo chcieliśmy być z Panem, bo czuliśmy, że On nas wzywa do szczególnej przyjaźni. Potem był tym, który jest tym, który nas posyłał, by robić wielkie rzeczy. Ale ciągle wraca do tego, żebyśmy pamiętali o tym, że najpierw powołał nas, żebyśmy z Nim byli. Teraz nas wezwał tutaj, do tego domu, do tego miejsca, ale to pierwotne powołanie ciągle jest ważne. Ciągle nas zachęca do tego, byśmy z Nim byli w tych sytuacjach, które nas spotykają tutaj, byśmy u Niego szukali siły, u Niego szukali oparcia i u Niego szukali światła. Końcowa umowa ciągle jest aktualna. Pan Bóg chce, byśmy całą wieczność cieszyli się Jego obecnością. - mówił bp Wołkowicz.
Już po raz drugi administrator Archidiecezji Łódzkiej - bp Zbigniew Wołkowicz - spotkał się z mieszkańcami łódzkiego Domu Księzy Emerytów. Ostatnio uczestniczył w wieczerzy wigilijnej z księżmi seniorami, a dziś rano celebrował wraz z nimi Eucharystię w kaplicy DKE.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.