Jak przeżywać czas Wielkiego Postu uczyła mnie moja mama. Zmarła ona 31 lat temu i pochowana została w Kotowicach, dokąd po wojnie przyjechaliśmy z Dźwinogrodu k. Buczacza. Mama moja urodziła się na Kresach w rodzinie rolniczej jako najstarsza z dziewięciorga dzieci. Odkąd pamiętam, nosiła szkaplerz, zachowała też książkę misyjną po swojej mamie Anastazji Szpakowskiej.
Zapamiętałem, że w czasie Wielkiego Postu pościła w środy i piątki aż do świąt wielkanocnych. Nigdy nie opuściła Drogi Krzyżowej odprawianej w piątki ani Gorzkich żali w niedzielę. W czasie wojny modliła się w schronach, nawet jak było bombardowanie Buczacza, Dźwinogrodu, Podzameczka, Monasterzysk. Miała też ze sobą różaniec. W czasie Wielkiego Postu żyła pokorą, modlitwą, którą traktowała jak rozmowę z Panem Bogiem. Pamiętam w czasie frontu, w gronie rodzinnym, w naszej izbie wraz z sąsiadami odmawialiśmy Drogę Krzyżową, śpiewaliśmy Gorzkie żale.
Wielki Post to czas intensywnej modlitwy, walki z tym, co złe, czas życia wiarą, miłością i nadzieją, że Bóg jest Najwyższą istotą - Drogą, Prawdą i Życiem. Wielkie Post to okres przygotowania do świąt wielkanocnych przez uczynienie dobra dla drugiego człowieka, przez udział w rekolekcjach, przez uczynki pokutne, przebaczenie najbliższym, sąsiadom, znajomym. To gorliwa modlitwa, odkrywanie nowych dróg do Boga, przemienianie serca. Wielki Post to droga do Boga przez rozmowę z Nim, pomoc chorym, odwiedziny sąsiadów w domu lub szpitalu, służenie dobrym słowem, a nawet czytanie prasy katolickiej.
Kacper Tomasiak zajął trzecie miejsce w olimpijskim konkursie skoków narciarskich na dużym obiekcie w Predazzo!
Kacper Tomasiak zdobył 26. medal olimpijski w historii startów polskich sportowców na zimowych igrzyskach. W sobotę w Predazzo sięgnął po brąz w konkursie skoków narciarskich na dużym obiekcie.
W Watykanie odbyło się spotkanie prefekta Dykasterii Nauki Wiary z przełożonym Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Kard. Fernández zaproponował Bractwu podjęcie dialogu teologicznego, którego celem byłoby ustalenie minimalnych wymogów dla pełnej komunii z Kościołem katolickim. Warunkiem wstępnym jest jednak zawieszenie decyzji o udzieleniu przez Bractwo święceń biskupich.
Jak informuje oficjalny komunikat, spotkanie odbyło się w Dykasterii Nauki Wiary za zgodą Ojca Świętego. Trzeba przypomnieć, że bezpośrednią przyczyną zaproszenia ks. Davide Pagliaraniego na rozmowy do Watykanu była decyzja Bractwa o udzieleniu święceń biskupich bez mandatu Ojca Świętego. Zaplanowane są one na lipiec tego roku.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
