Reklama

Niedziela Wrocławska

Pluriomos annos, PWT!

[ TEMATY ]

jubileusz

Wrocław

PWT

Agnieszka Bugała

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Papieski Wydział Teologiczny obchodzi złoty jubileusz istnienia. Ale to nie znaczy, że teologię uprawia się we Wrocławiu zaledwie od 50 lat. Wszystko zaczęło się 316 lat temu, gdy cesarz Leopold I powołał do życia Akademię Leopoldyńską z dwoma wydziałami: teologicznym i filozoficznym. Prowadzili ją jezuici. Jednak w spokojne i dostojne mury Akademii co rusz wdzierał się wiatr historii. Najwięcej zniszczeń przyniósł ten wiejący w latach 1939 – 45. Po II wojnie światowej nikt w strukturach uniwersyteckich teologii nie chciał. Mimo usilnych starań ze strony władz kościelnych, nie udało się przywrócić obecności Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Wrocławskim. Mijały lata, podejmowano różne kroki, ale bezskutecznie. Jednym z największych orędowników obecności Wydziału Teologii we Wrocławiu był Karol Wojtyła. Odwiedzając „miasto na zachodzie” inspirował, podpowiadał. Wreszcie, dzięki zabiegom abp. Bolesława Kominka i bp. Pawła Latuska, 28 lutego 1964 r. watykańska Kongregacja do Spraw Seminariów i Uniwersytetów uznała studia filozoficzno-teologiczne prowadzone we wrocławskim seminarium duchownym za podstawę do utworzenia Akademickiego Studium Teologii. Uznała i przyznała prawo nadawania stopni akademickich. To był przełom, początek. Po czterech latach 28 lutego 1968 r. Stolica Apostolska uznała Akademickie Studium Teologii przy Seminarium Duchownym za prawną kontynuację przedwojennego Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego.

I to właśnie wydarzenie w tym roku świętujemy. Od wielu lat we Wrocławiu stawia się pytanie, czy teologia wróci na Uniwersytet Wrocławski? Czy Papieski Wydział dostanie szansę powrotu tam, skąd go wojenne zawieruchy przegoniły? Dołączając do życzeń dla Papieskiego Wydziału, Złotego Jubilata mówimy: Jeśli to będzie dla teologii dobre – niech wróci. Jeśli to jest zgodne z wolą Bożą – niech nikt nie staje jej wypełnieniu na przeszkodzie. Pontificia Facultas Theologica Wratislaviensis, pluriomos annos!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Z okazji jubileuszu we Wrocławiu odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa pt. „Teologia w świecie nauki”. Otworzył ją rektor PWT ks. prof. Włodzimierz Wołyniec prezentując zaproszonych gości. W pierwszej części spotkania zaprezentowano cztery wykłady. Kard. Tarcisio Bertone wyraził radość i podziw dla PWT, który przez lata, mimo wielu skomplikowanych wydarzeń społeczno – politycznych, które próbowały odciągnąć go od wypełniania swojej misji, wystawiały na próbę jego wierność i sens w przynależności do Kościoła katolickiego, a mimo to pozostał niezłomnym świadkiem prawdy i wiary chrześcijańskiej. Kardynał przyznał, że od dawna przygląda się Wydziałowi z bliska i potwierdza, że w tych murach teologia i kultura, wywodząca się z natchnienia chrześcijańskiego, znajdują się na wysokości powierzonej mu misji. Podkreślał, że wiara jest ponad podziałami a nawet je pokonuje. Dzieje się tak wtedy, gdy dotknie serca każdego serca mężczyzny i kobiety, które szukają odpowiedzi. Na zakończenie życzył Wydziałowi wielu sukcesów.

Kard. Gerhard L. Müller zaprezentował wykład pt. „Teologia jako nauka”. Wyjaśnił od jakiego czasu używamy tego pojęcia i dokonał analizy dynamiki tej definicji. W podzielonym na osiem części wykładzie, niemiecki kardynał mówił o człowieku, Bożym Objawieniu i spotkaniu fides i ratio, jako nieustannym dialogu wszechczasów. Po nim głos zabrał abp Angelo Vincenzo Zani, sekretarz Kongregacji Edukacji Katolickiej prezentując w wykładzie najpierw nowe wyzwania, które kultura i współczesne społeczeństwo rzucają instytucjom katolickim, później mówił o dialogu miedzy teologią a naukami ścisłymi, wreszcie skupił się na perspektywach rozwoju studiów kościelnych w świetle najnowszej konstytucji apostolskiej „Veritas gaudium” papieża Franciszka. Na zakończenie podkreślił, że teologia, która stawia odwieczne pytania dotyczące problemów świata i człowieka i poszukuje odpowiedzi wychodząc zawsze od orędzia ewangelicznego, może z całą pewnością ofiarować różnym gałęziom wiedzy ścisłej oświecający wkład w ich wysiłek badawczy i poznawczy.

Ostatnim prelegentem był o. Dariusz Kowalczyk SJ, dziekan Wydziału Teologicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego. Mówił o znaczeniu kościelnych uczelni wyższych dla Kościoła i świata nauki. Stawiał pytania o kształt tych instytucji, ich zadania i role w zmieniającym się świecie.

Reklama

Część wykładową zakończyło wspólne oglądanie filmu przygotowanego specjalnie z okazji jubileuszu. Powojenną historie PWT opowiadali abp. Józef Kupny, bp Ignacy Dec, ks. Józef Pater, a także studenci Wydziału zachęcający do studiowania teologii.

Ważnym momentem uroczystej sesji było wręczenie Medali Papieskiego Wydziału Teologicznego. Z okazji 50 –lecia odznaczono tych, którzy przez lata oddali swoje talenty, serce i czas na służbę PWT. Nagrodzeni to: kard. Henryk Gulbinowicz, abp Józef Kupny, abp Marian Gołębiewski, bp Ignacy Dec, bp Adam Dyczkowski, ks. Leon Czaja, ks. Jan Krucina, ks. Józef Pater, ks. Roman Rogowski, ks. Józef Swastek, ks. Stanisław Pawlaczek, o. Hugolin Langkammer OFM oraz p. Elżbieta Krawiec.

Piątkowe spotkanie zakończył Wielki Kanclerz PWT abp Józef Kupny – dziękując, gratulując i zachęcając do nieustawania w trosce o rozwój Wydziału.












2018-06-23 19:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Biskup Ignacy Dec doktorem honoris causa PWT we Wrocławiu

[ TEMATY ]

doktor honoris causa

PWT

Anna Majowicz

Dyplom wręczył metropolita wrocławski, abp Józef Kupny

Dyplom wręczył metropolita wrocławski, abp Józef Kupny

W uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela Senat PWT we Wrocławiu uhonorował bp świdnickiego Ignacego Deca najwyższą godnością akademicką przyznając mu tytuł honorowego doktora Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

CZYTAJ DALEJ

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota niesie chorego, a Jezus stawia go na nogi i oddaje mu dom

2026-01-02 10:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

źródło: wikipedia.org

Mozaika, Sant’Apollinare Nuovo, VI w.

Mozaika, Sant’Apollinare Nuovo, VI w.
Scena rozgrywa się u schyłku życia Samuela. Starsi przychodzą do Ramy i domagają się króla. W tle stoi starość proroka oraz gorycz z powodu synów, którzy wypaczali sąd. Prośba brzmi: „Ustanów nam króla, aby nami rządził, jak u wszystkich narodów”. W Izraelu to zdanie dotyka tożsamości. Pan wyprowadził lud z Egiptu i prowadził go przez pustynię bez ludzkiego tronu. Dlatego Bóg mówi Samuelowi: „Nie ciebie odrzucają, lecz Mnie odrzucają jako króla nad sobą”. Słowo „król” (melek) staje się tu imieniem tęsknoty za stałym punktem i za widzialną ochroną. Lęk i pragnienie podobieństwa do innych narodów okazują się silniejsze od pamięci przymierza.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję