Zwieńczeniem uroczystych obchodów jubileuszu pontyfikatu Jana Pawła II była ekumeniczna Pasterka w archikatedrze lubelskiej. Wzięli w niej udział m.in. Zespół Rady Ekumenicznej oraz członkowie Polskiej Rady Ekumenicznej. Pasterce przewodniczył bp Ryszard Karpiński w koncelebrze ks. prał. Józefa Szczypy, proboszcza parafii katedralnej, ks. kan. Adama Lewandowskiego i innych księży. Kościół prawosławny reprezentował m.in. abp Abel. Na pasterkę przybył także reprezentant Kościoła ewangelicko-augsburskiego, proboszcz ks. Roman Pracki, przewodniczący regionalnego oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej; delegatem Kościoła polskokatolickiego był proboszcz, ks. Andrzej Gontarek, zaś Kościoła Chrześcijan Baptystów pastor Henryk Kufeld. W Pasterce uczestniczył prezydent Lublina, Andrzej Pruszkowski oraz Helena Pietraszkiewicz.
Homilię wygłosił bp Ryszard Karpiński. Tematem rozważań uczynił fragment Ewangelii wg św. Jana: „Na świecie było [Słowo], a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli” (J 1,10-11). Wcielenie stanowi do dnia dzisiejszego Tajemnicę nieskończonej miłości Boga do człowieka. Tajemnicą także pozostaje fakt odrzucenia tego daru. Bp Karpiński podkreślił, że podobnie jak dwa tysiące lat temu tak i dziś świat jest głęboko podzielony. Z jednej strony to „władza i pożądanie, z drugiej natomiast troska i zmagania z cierpieniem”, ale także „pragnienie poznania prawdy, nadzieja sprawiedliwości i wiara w bezgraniczne miłosierdzie Boga”. Treść kazania dopełniły wezwania modlitwy powszechnej, podczas której modlono się o to, by Chrystus stał się światłem nadziei dla wszystkich ubogich. Nie zabrakło także prośby o modlitwę za „cichych pracowników dzieła zjednoczenia” między wspólnotami chrześcijańskimi.
Maleńka Miłość zgromadziła w Świętą Noc przedstawicieli różnych wyznań, pragnących by błogosławieństwo Nowonarodzonego stało się siłą przemieniającą ludzkie serca. Spotkanie wywołało u wielu szczere wzruszenie, zaś świadomość, że to dzięki miłości Chrystusa do człowieka możliwy staje się cud rodzącego się pojednania, towarzyszyła składaniu sobie życzeń.