"Modlitwa Kościoła to zgodność gestów, którymi okazujemy szacunek wobec Boga i nasze uwielbienie Jego majestatu. Za tymi gestami kryją się duchowe poruszenia, duchowa troska o wspólne dzieło. Jest nim dla nas tu zgromadzonych wołanie o dobrych i licznych robotników w winnicy Pańskiej" - tymi słowami zwrócił się w swej homilii wygłoszonej do przybyłych 6 maja na doroczną pielgrzymkę Przyjaciół Paradyża wicerektor Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego ks. dr Andrzej Oczachowski. W spotkaniu, które upłynęło pod hasłem " Przyjaciele - przyjaciołom" wzięło udział ok. 250 przedstawicieli grup Przyjaciół Paradyża z całej diecezji. Pielgrzymka wpisana w szerszy kontekst XXVIII Światowego Dnia Modlitw o Powołania rozpoczęła się uroczystą Eucharystią w kościele seminaryjnym. Kolejnym punktem pielgrzymowania stało się spotkanie ewangelizacyjne przygotowane przez alumnów. Był to czas wspólnego śpiewu przy akompaniamencie kleryckiego zespołu muzycznego oraz czas, w którym alumni dzielili się świadectwami odkrywania i przeżywania swojego powołania. W świadectwach życia zawsze pojawiał się moment chrześcijańskiej wspólnoty jako środowiska wiary, w którym powołanie mogło zakiełkować i dalej może wzrastać. Duchowa przestrzeń wytworzona przez modlitwę rodziny, bliskich, ale też tych dalekich przyjaciół sprawia, że w takich warunkach jakby donośniej rozlega się w życiu młodego człowieka głos Bożego wezwania. Można powiedzieć, że dbałość o taką "Bożą akustykę" jest zadaniem wszystkich, którzy pragną być Przyjaciółmi Paradyża, włączając się w ten sposób w powołaniowe dzieło. Jest to zresztą zadanie całego ludu Bożego. Zauważa to Ojciec Święty Jan Paweł II w modlitwie kończącej orędzie na tegoroczny Dzień Modlitw o Powołania. "Ojcze Święty (...), który w człowieku żyjącym objawiasz blask swojej chwały, a w jego sercu zasiewasz ziarno swego powołania, spraw, aby nikt nie zlekceważył ani nie utracił tego daru z powodu naszego niedbalstwa, ale niech wszyscy dążą wielkodusznie do pełnego urzeczywistnienia Twojej miłości" - modli się Papież.

Podczas tegorocznej pielgrzymki nie zabrakło także osobistych spotkań i rozmów z mieszkańcami Paradyża. Dla alumnów i ich przyjaciół zawsze jest to czas odnowienia przyjaźni zawieranych podczas licznych praktyk duszpasterskich, rekolekcji itp. Radością można było się dzielić smakując tradycyjnie doskonały paradyski bigos oraz serwowany podczas podwieczorku wspaniały tort i inne słodkości, za które słowa uznania i wdzięczności należą się sponsorom. Pielgrzymka zakończyła się nabożeństwem majowym z kazaniem wygłoszonym przez ks. dr. Roberta Sarka i wspólną modlitwą przed obrazem Matki Bożej Ozdoby Paradyża.

Ten dzień zawsze jest dla seminaryjnej wspólnoty okazją do wyrażenia głębokiej wdzięczności za życzliwość i wszelką pomoc, jakiej Seminarium doświadcza od swych Przyjaciół. Mieszkańcy Paradyża pamiętają o tym na co dzień w swoich modlitwach. Żywią też nadzieję, że grono Przyjaciół naszego Seminarium będzie się powiększać, a ich modlitwa w dalszym ciągu będzie wydawać błogosławione owoce.

Modlitwa Przyjaciół Paradyża

Niepokalana Dziewico, Maryjo, której Bóg powierzył wychowanie Jezusa, Zbawiciela świata, bądź wychowawczynią licznych młodych ludzi, w których Duch Święty rozpali pragnienia pójścia ku odwiecznej miłości.

Upraszaj im łaskę rozeznania i odczytania daru powołania i gotowość pokornego pełnienia woli Bożej, aż do całkowitego zapomnienia o sobie i zjednoczenia z Jezusem.

Wszystkim powołanym bądź pomocą i ostoją w czas próby i zwątpienia.

Twojej opiece i obronie polecamy szczególnie nasze Seminarium Duchowne, aby nieustannie wzrastała tam pokora i cierpliwość, pracowitość i uczciwość, wiara żywa, a nade wszystko miłość do Ciebie i Twojego Syna, ranionego grzechami w sercach ludzi.

Matko Cierpliwie Słuchająca, miej w szczególnej opiece tych kapłanów i kleryków, którzy dzisiaj najbardziej potrzebują Twej pomocy.

Ozdobo Paradyża, Matko Słowa Przedwiecznego, nie gardź słowami moimi, ale je łaskawie wysłuchaj. Amen.