Słowo „dialog” pochodzi od greckiego słowa dialogos i oznacza rozmowę. Dialog podejmujemy stale, czy to dialog słowny, czy poprzez gesty, spojrzenia. Często jesteśmy tak zabiegani,
że nie potrafimy porozmawiać z drugą osobą. Mijamy się - Cześć! - Cześć! - Co u Ciebie? - Dobrze? - A u Ciebie? - Też dobrze?
I idziemy dalej.
Pośród zgiełku świata codziennego istnieje przystań, do której zawsze możesz przybić ze swoim bagażem codziennych radości, udręk. Na morzu, gdzie istnieje wiele małych wysepek, jest także
jedna malutka - Duszpasterstwo Akademickie. Tu podejmujemy dialog na wiele sposobów. Poprzez niedzielną Mszę św., cotygodniowe Spotkania czwartkowe, modlitwy Taizé, działalność w różnych
grupach DA czy wreszcie poprzez media.
Jednym z takich mediów jest internet. A konkretnie nasza strona internetowa www.ikona.da.prv.pl. Odkąd zaczął się rok akademicki, odnotowujemy
wzrost zainteresowania naszą stroną. Na witrynie można znaleźć m.in.: cele duszpasterstwa, plan spotkań na cały tydzień, grupy działające u nas i inne Duszpasterstwa Akademickie
w diecezji legnickiej. Do ściągnięcia są „pliki do pobrania” z wygaszaczami prezentującymi nasze logo. Witryna rozwija się. W nowy rok akademicki postanowiliśmy
wkroczyć także z nowym wizerunkiem naszej strony internetowej tzw. layout.
Zachęcamy wszystkich do pisania pod adresem ikona@cyberion.pl. To adres naszej skrzynki pocztowej, gdzie możecie przysyłać pomysły (co chcielibyście zobaczyć na
stronie, w miarę możliwości to zrealizujemy), swoje pytania w sprawach dotyczących wiary. Ale nic tak nie zbliża ludzi jak rzeczywisty dialog. Dlatego zapraszamy na nasze niedzielne
Msze św. w katedrze legnickiej o godz. 20.00 i Spotkania czwartkowe o godz. 19.15 w kościele św. Jana w Legnicy.
Roztańczona parafia, czyli Kościół w rytmie dobrych relacji
2026-01-30 09:18
Magdalena Lewandowska
Archiwum Chrześcijańskiej Szkoły Tańca Amen
Taniec może być świetnym narzędziem do budowania dobrych relacji w parafii.
Ruszyły zapisy do drugiej edycji „Roztańczonej parafii”.
Nie potrzebujesz lat treningów ani wielkiego doświadczenia. Wystarczy kilka spotkań, by poczuć radość tańca, swobodę na parkiecie i… poznać ludzi z parafii, z którymi naprawdę dobrze spędzisz czas.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Przemoc w szkole zawsze jest złem – bez względu na okoliczności. Ale jeśli kolejne dramatyczne zdarzenia z udziałem nauczycieli i uczniów sprowadzimy wyłącznie do potępienia jednostki, przeoczymy systemowy problem, który narasta od lat. W Głogowie nauczyciel techniki miał dopuścić się agresji wobec 12-letniego ucznia. Sprawa trafiła do prokuratury. To nie tylko incydent. To sygnał alarmowy.
Zacznijmy jasno: nauczyciel nie ma prawa bić, szarpać ani wyzywać ucznia. Każdy taki czyn jest naruszeniem prawa, etyki zawodowej i zaufania społecznego. Obdukcja, zgłoszenie na policję i do prokuratury – to naturalna, konieczna droga. Odpowiedzialność indywidualna musi zostać wyciągnięta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.