Watykan zatwierdził rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego członkini Opus Dei, której niezwykła historia życia uważana jest przez wielu za piękny przykład świętości w codziennym życiu.

Studentka Harvardu

Ruth urodziła się 19 marca 1957 r. w South Orange w stanie New Jersey, na obrzeżach Nowego Jorku. Była bardzo zdolną uczennicą, interesowała się sztuką, grała w teatrze, w musicalach i różnych zespołach muzycznych.

Kiedy w 1975 r. rozpoczęła studia na Harvardzie, była ateistką i popierała prawo do aborcji. Na uniwersytecie poznała Michaela Pakaluka, młodego, inteligentnego studenta, byłego katolika, który deklarował się jako „osoba sceptycznie nastawiona wobec religii”. Kiedy między pierwszym a drugim rokiem mężczyzna cudem uniknął śmierci, postanowił, że poszuka odpowiedzi na temat prawdziwości chrześcijaństwa.

Ruth i Michael zaczęli się spotykać, a wkrótce także planować przyszłość. Wspólne poszukiwania chrześcijaństwa doprowadziły ich do United Church Congregational – kalwińskiego kościoła położonego blisko Harvardu. Z czasem jednak coraz bardziej przeszkadzało im to, że wspólnota skupia się nie na teologii i duchowości, a jedynie na tematach związanych z polityką i społeczeństwem.

Żona, matka, wolontariuszka i konwertytka

W 1978 r. Ruth i Michael postanowili wziąć ślub i kontynuować poszukiwania prawdy. Rok później, w Wigilię Bożego Narodzenia, Ruth została przyjęta do Kościoła katolickiego w St. Paul’s w Harvard Square i stała się katoliczką. Michael zaś po wielu latach powrócił do praktykowania wiary.

Małżonkowie wyjechali na dwa lata do Szkocji, ponieważ Michael zdobył stypendium Marshalla na uniwersytecie w Edynburgu. „Życie układa nam się tak dobrze – często jestem zdumiona ilością i jakością otrzymywanych błogosławieństw” – napisała Ruth w liście do swoich teściów.

Pierwszy syn Pakaluków – Michael urodził się 27 listopada 1981 r. Narodziny dziecka zmieniły stosunek Ruth do aborcji. Zrozumiała, że przerwanie ciąży to zabicie niewinnego człowieka. Kobieta zaangażowała się w sprawy ochrony życia. Na Harvardzie założyła stowarzyszenie Human Rights Advocates, później stanęła także na czele Massachusetts Citizens of Life, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej.

W ciągu kolejnych lat Ruth i Michael doczekali się jeszcze kolejnych dzieci: Maxa (czerwiec 1983), Johna Henry’ego (marzec 1986) oraz córki Marii (październik 1987).

Wkrótce małżonkowie odkryli także duchowość Opus Dei i, jak stwierdzili, było to coś, czego szukali. „Odkąd przeszliśmy na katolicyzm, zdaliśmy sobie sprawę, że potrzebujemy jakiejś pomocy, jakiejś zewnętrznej struktury, aby praktykować życie wewnętrzne” – podkreślali.

Ruth tak bardzo zaangażowała się w formację, że już latem 1984 r. została supernumerarią Opus Dei. Michael dołączył do żony kilka miesięcy później.

Potrafiła łączyć ludzi

Dom Pakaluków stał się miejscem spotkań i przyjacielskich rozmów, nie tylko dla członków wspólnoty. Przyjaciółka rodziny – Grace Cheffers wspomina Ruth jako ciepłą i kreatywną osobę, która potrafiła łączyć ludzi. Organizowała nawet spotkania na cmentarzu Notre Dame, gdzie ludzie odmawiali wspólnie Różaniec, a dzieci bawiły się ze sobą w alejkach.

„Nigdy nie była zgorszona zachowaniem dzieci. Rozumiała ludzką naturę. Wiedziała, że dzieci potrafią narozrabiać, ale złość tylko pogarsza sprawę” – opowiada Grace Cheffers.

Ruth Pakaluk zasłynęła także z programu „Quiz Game”, konkursu wiedzy religijnej, w którym brały udział dzieci z całej diecezji. „Prowadziła dynamiczny program, łącząc radość wiarę z jej solidnym przekazem” – wspomina ks. Richard Reidy, biskup Norwich.

Nowotwór zmienił jej życie

We wrześniu 1989 r. Pakalukowie doczekali się kolejnego dziecka, Thomasa. Niestety, siedem tygodni później dziecko straciło życie z powodu śmierci łóżeczkowej.

Dwa lata później, będąc w ciąży z córką Sarah, Ruth odkryła guzek w piersi. Lekarze zapewniali ją, że nie ma powodów do obaw. Wkrótce jednak guzek stał się na tyle widoczny, że kobieta zgłosiła się ponownie do lekarza. Nalegała na przeprowadzenie szczegółowych badań. Mammografia wykazała 4-centymetrowego raka. Ruth przeszła mastektomię i rozpoczęła pięciomiesięczną chemioterapię. „Mam całkowitą pewność, że Bóg wyciągnie coś dobrego z tego doświadczenia, niezależnie od wyniku. Mimo to byłabym wdzięczna za dodatkową modlitwę” – napisała do swojej przyjaciółki.

Podczas chemioterapii Ruth dużo czasu spędzała na rozmyślaniach, modlitwie i czytaniu. Starała się żyć normalnie, mimo że czuła się przytłoczona chorobą. W ostatnim liście do przyjaciela wyznała: „Chcę zobaczyć Boga. Chcę zobaczyć Tego, który to wszystko wymyślił”.

Na miesiąc przed śmiercią Ruth poprosiła męża, aby po jej odejściu ponownie się ożenił. Wskazała nawet kandydatkę: Catherine Hardy, znajomą rodziny i studentkę Harwardu. „Ufam Bogu, że wszystko ułoży się najlepiej, nawet jeśli nam się tak nie wydaje” – powiedziała Ruth.

Ruth zostanie świętą?

Pakaluk zmarła 23 września 1998 r. w wieku 41 lat. Niezwykłą historię życia Ruth opisał jej mąż w książce: The Appalling Strangeness of the Mercy of God (Zadziwiająca niezwykłość Bożego miłosierdzia). W 1999 r. Michael i Catherine pobrali się. Dziś mają ośmioro dzieci, a Michael i Ruth – już 32 wnucząt.

W 2025 r. watykańska Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych udzieliła zgody na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Ruth Pakaluk.

Źródła: opusdei.org; churchpop.com; ruthpakaluk.com