Był czas wielkich Apostołów Bożego Miłosierdzia (...). Teraz jest nasz czas! Teraz to my mamy głosić prawdę o Bogu Miłosiernym i swoim życiem to potwierdzać – powiedział abp Józef Guzdek.
Podczas Mszy św. w białostockim sanktuarium Miłosierdzia Bożego modlono się w 50. rocznicę śmierci bł. Michała Sopoćki o jego kanonizację. Eucharystię koncelebrowali bp Henryk Ciereszko, ks. dr Ireneusz Korziński – oddelegowany do prowadzenia procesu kanonizacyjnego ks. Sopoćki oraz kilkudziesięciu kapłanów. Licznie uczestniczyli w niej: siostry zakonne, alumni Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego oraz młodzież ze Szkoły Podstawowej nr 42 im. bł. ks. Michała Sopoćki w Białymstoku wraz z pocztem sztandarowym.
Arcybiskup przypomniał życie i działalność błogosławionego – jego rolę jako duszpasterza, katechety, wykładowcy i spowiednika – i podkreślił, że ks. Sopoćko, jako dobrze wykształcony teolog, odkrył głębię miłosierdzia Bożego dzięki spotkaniu ze św. Faustyną Kowalską. Początkowo nie rozumiał w pełni tej prawdy, ale z czasem zgłębił jej znaczenie i zaczął ją propagować, wskazywać, że miłosierdzie nie oznacza rezygnacji z prawdy czy przykazań Bożych.
– Warto zauważyć, że Bóg, aby ukazać na nowo głębię swojego miłosierdzia, zaplanował etap wspólnej duchowej drogi ks. Michała i s. Faustyny. Spowiednik św. Faustyny prawdę o tym, że miłosierdzie jest najważniejszym przymiotem Boga, zrozumiał dopiero po upływie wielu lat. Z pomocą „prostej zakonnicy” – jak sam wyznał – odkrył, że miłosierdzie Boże jest nie narzucone, ale proponowane! – stwierdził abp Guzdek i dodał: – Poczujmy się dziś na nowo zobowiązani przez ks. Sopoćkę do głoszenia prawdy o Bogu, który jest Miłością.
List o Różańcu: „Rosarium Virginis Mariae” dał nam Jan Paweł II, który z ogromną miłością do Maryi odmawiał Różaniec. Ojciec Święty wskazał na nowo na Różaniec i powiedział do świata, że trzeba iść przez czas do wieczności nie inaczej, ale z wiarą i pokorną modlitwą.
Idziemy więc i my ze św. Janem Pawłem II ku wypełnianiu się czasów z różańcem w ręku. Idzie więc papież z rodu Polaków z różańcem w ręku, by walczyć o Bożą sprawę. Idzie naprzeciwko świata o tendencjach ateistycznych, choć zabarwionych humanizmem. To jednak żaden humanizm. Kto strzela w stronę Boga, kule odbijają się od Jego płaszcza i trafiają w tego, kto strzela. Człowiek ginie, gdy Bóg nie jest w jego życiu na pierwszym miejscu, gdy nie jest w centrum jego życia – nie jest dla niego wszystkim. Ojciec Święty głosi nam cudowny traktat o Różańcu.
Różaniec to dziwna modlitwa. Jest to modlitwa pokory. Ale tej pokory istotnej. A „istotna pokora” to przeciwstawienie się pysze istotnej, czyli duchowi buntu przeciwko Bogu. Różaniec uczy nas pokory wobec Boga, czyli wiary, pokłonu wobec Tego, który jest i który jedynie jest. Trzymam więc w ręku paciorki różańca. Takie one
małe, ale przypominają mi te kamyki młodego Dawida, z którymi wyszedł naprzeciw uzbrojonego po zęby
Goliata, by walczyć w imię Boże. W imię Boże, posługując się tylko kamykiem i procą, zwyciężył olbrzyma.
Z różańcem w dłoni, ściskając jego małe paciorki, a nawet nosząc go tylko przy sobie, stajemy na właściwym miejscu. Stawać bowiem w pokorze przed Bogiem, to stawać na właściwym miejscu.
Resort edukacji otwiera drzwi dla organizowania w polskich szkołach lekcji religii buddyjskiej. O sprawie pisze „Nasz Dziennik”.
Pod koniec ubiegłego miesiąca podpisano porozumienie między Polską Unią Buddyjską a MEN, regulujące zasady przygotowania nauczycieli religii buddyjskiej.
„W całej Australii wielu młodych ludzi zmaga się ze znalezieniem swojego miejsca na coraz bardziej złożonym i niepewnym rynku pracy” - wskazuje oświadczenie Komisji ds. Sprawiedliwości Społecznej, Misji i Służby Konferencji Biskupów Australii, wydane przed świętem św. Józefa Robotnika.
Przewodniczący Komisji, biskup Tim Harris, podkreśla, że bezrobocie wśród młodzieży wynosi około 10,4%, „znacznie więcej niż średnia krajowa”, a wielu młodych ludzi jest niedostatecznie zatrudnionych, tęskniąc za większą liczbą godzin lub bardziej stabilną pracą, niż mogą znaleźć. Konsekwencje tej sytuacji wykraczają poza dochody, wpływając na decyzje dotyczące edukacji, mieszkania, relacji i życia rodzinnego, co „może powodować niepokój i niepewność w czasach, gdy powinna rosnąć nadzieja”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
