Nasza przygoda z Paczką na Kresy zaczęła się w grudniu 2022 r. Wtedy nasz udział w akcji polegał na zebraniu produktów spożywczych i dostarczeniu ich do jednego z kilku punktów zbiórki. Obecnie bierzemy udział we wszystkich etapach projektu: od zbiórki, przez segregowanie i pakowanie docelowych paczek aż po wyjazd na Kresy.

To tylko cztery dni, a ilość przeżyć ogromna. Każdy wyjazd to czas na spotkanie z historią. I tym razem byliśmy na Cmentarzu w Ławkiesach, w Liksne przy pomniku upamiętniającym Emilię Plater, na Cmentarzu w Dyneburgu przy Grobie Nieznanego Żołnierza, przy Krzyżu na Słobódce, w kościele gdzie został ochrzczony kpt. Raginis – w Jauborne.

Jednym z najbardziej wzruszających momentów naszego wyjazdu były spotkania z rodakami od pokoleń mieszkającymi na Łotwie. Odwiedziliśmy mieszkańców Dyneburga, Elerne, Iluksty, Rezekne, Jekabpils. Oficjalne zakończenie Akcji zawsze ma miejsce w Kaplicy Powstańców Styczniowych na cmentarzu na Rossie w Wilnie.

Kiedy zapytałam moich wolontariuszy o ich wrażenia ze spotkań, to najpierw pojawiały się łzy wzruszenia a potem pełne emocji opowieści o spotkanych osobach: Pani Stefania, która cieszy się, bo może zaprosić swoją przyjaciółkę na zimę do swojego domu. Pani Helena, która, choć mieszka w strasznych warunkach, z radością wita nas śpiewem kolęd po polsku. Starszy, schorowany i bardzo samotny Pan, który na widok wręczanej flagi Polski rozpłakał się i ucałował jej brzeg dziękując za prezent. Pani Maria, która przesłała podziękowania ze szpitala, smutna, że nie może osobiście się z nami spotkać. Pani Halinka – sympatyczna, ciepła i troskliwa osoba, która dzieliła się swoimi wspomnieniami pokazując albumy wypełnione zdjęciami z młodości, stare książki, które kupił jeszcze jej ojciec, ręcznie pisane listy, zeszyty, śpiewniki. W międzyczasie nakarmiła, oprowadziła po Dyneburgu i podarowała smakołyki łotewskie.

Po jednym z takich spotkań usłyszałam słowa: „proszę pani, ja już nigdy nie będę narzekał, że czegoś mi brakuje”.

Te spotkania, to najpiękniejsza lekcja dobroci, miłości i wrażliwości na drugiego człowieka.

To niezwykle wzbogacające doświadczenie, które pozwoliło nam zrozumieć, jak ważna jest nasza pomoc i jak wiele możemy dać, ale i otrzymać w zamian.

Wyjazd do Dyneburga był nie tylko okazją do pomocy innym, ale również do przemiany serc. Każdy z nas wrócił z nowymi doświadczeniami, umiejętnościami i wspomnieniami, które będą nam towarzyszyć przez wiele lat. Zrozumieliśmy, jak ważna jest współpraca, empatia i otwartość na innych. Ten wyjazd nauczył nas, że nawet najmniejsze gesty mogą mieć ogromne znaczenie.

Pomimo że nasz wyjazd do Dyneburga dobiegł końca, nasze zaangażowanie w pomoc innym nie skończyło się. Chcemy kontynuować naszą misję, dzielić się naszymi doświadczeniami i inspirować innych do działania. Planujemy kolejną akcję już na przełomie marca i kwietnia.

Wspomnienia z wyjazdu wolontariuszy pozostaną z nami na zawsze. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji tego projektu i mamy nadzieję, że również w kolejnej edycji nam pomogą. Z niecierpliwością czekamy na XVIII Paczkę na Kresy – Wielkanoc 2025, która wyruszy na Łotwę w dniach 3-6 kwietnia.