Reklama

Wiadomości

Nie niszczmy źródła

Fałszywa historia jest mistrzynią fałszywej polityki. A gdzie znaleźć prawdziwą? Zawsze u źródła.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Podobnie jest z rzeką – najczystszą, krystaliczną wodę zaczerpniemy tylko u źródełka. Im dalej od ujęcia, tym rzeka staje się większa, czasem nawet przybiera oblicze żywiołu i zbiera po drodze wszystko, co napotka – dobre i złe, jak każda zbiorowość. Imponuje jednak zawsze – skalą rozrostu i potęgą trwania.

Gdy się chce zniszczyć rzekę, nawet największą, najłatwiej uczynić to unicestwiając jej źródełko. Wiedzą o tym dobrze ci, którzy chcą zmiażdżyć społeczność – zaczynają więc od rozbicia rodziny, od której wszystko zależy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Historia nieraz już dowiodła, że dzięki rodzinie, wspólnocie i wierze przetrwały narody i państwa, a kryzys podstawowej komórki człowieczej, którą jest rodzina, zawsze skutkował „gangreną społeczną”, ze wszystkimi jej pochodnymi. Dzieje naszego narodu i państwa są najlepszą ilustracją tego procesu.

Miarą wielkości człowieka (a także rodziny i szerszej społeczności) jest też – obok dokonań – siła ataków na niego. Powszechnie wiadomo, że jeżeli ktoś jest zajadle atakowany (najlepiej widać to w polityce), to na ogół oznacza, iż ktoś taki musi być świetny. Wyjątkiem są przypadki, kiedy dezaprobata osoby uzasadniona jest niedotrzymywaniem przez nią obietnic lub innymi jej niegodziwościami; taka klęska wizerunkowa powinna skompromitowaną „personę” zmieść ze sceny politycznej.

Reklama

Każdy zaborca, okupant, jednym słowem – pazerny sąsiad, agresor czy „wielcy tego świata” (wielcy miarą swojej nikczemności), najpierw zabijali ducha, a więc to, co jest najcenniejsze w rodzinie i narodzie, a z „ciałem” już sobie radzili, jak z bezwolną masą.

Dzisiaj znów nastało śmiertelne zagrożenie dla naszej tożsamości narodowej i bytu państwowego, a część z nas, Polaków, zachowuje się tak, jakby kulturowo była przygotowana do życia w zupełnie innym miejscu niż to nasze narodowo-społeczne, realne. Klasa oświecona i elity polityczne, zamiast dotrzymywać obietnic, bronić prawdy i dbać o prawa narodu, zachowują się tak, jak wiatr (przeważnie zachodni!) zawieje i jak im ich interes dyktuje. Czasem zapominają oni, że należą do społeczności, której na imię Polska.

Inteligentny i bezwzględny przeciwnik (mający środki i sposoby) atakuje nasze „podbrzusze mentalne”, wykorzystując „erupcję konsumpcjonizmu”, która owładnęła ludźmi. Świat proponuje (upraszczając tezę): „ułóż sobie życie według prymitywnych instynktów”, a ludzie, niestety, to łykają. Szatan kusi: „możecie być jak bogowie”, a część z nas – cyniczna i przewrotna – też łyka tę pokusę, że aż „miło i straszno” patrzeć, jak „proch ludzki się pyszni” (o ironio i zgrozo!).

Ileż wysiłku wkładamy w to, żeby osiągnąć trochę kruchej marności doczesnej, a przecież przeminiemy jak bujność wiosennych traw i tylko nasze czyny pozostaną – oby tylko były dobre i służyły innym. Poruszamy się głównie w obszarze wartości materialnych i padamy łupem komercji, pora więc rozpocząć etap „kultury umiaru konsumpcyjnego”.

Reklama

Wielu z nas żyje tak, „żeby mieć, a nie żeby być...”, a ponadto ludzie stali się szalenie niecierpliwi, chcieliby odnosić sukcesy już pierwszego dnia. Wszyscy się śpieszą – tylko nie wiadomo dokąd. Nabudowaliśmy tyle dróg – tylko iść nie ma dokąd. Wkrótce, być może, pójdziemy hen przed siebie, i to pieszo, żeby nie pozostawić po sobie „śladu węglowego” – może wreszcie wtedy zwolnimy tempo i zrozumiemy, po co żyjemy...

W nieustannym galopie nie mamy szansy rozpoznać i odróżnić spraw ważnych od mniej ważnych i od tych, dla których nie warto marnować czasu. A pośpiech, niestety, spycha nas w rewiry uproszczeń i wtedy gubimy piękno, jakim jest życie. W życiu tak naprawdę liczą się otwarty umysł, gorące serce, czyste intencje, wiara i miłość (która na glebie rodzinnej najpiękniej rozkwita), a także świadomość, skąd wyszliśmy, bo inaczej nie będziemy wiedzieli, dokąd mamy iść.

Życzmy sobie w całym narodzie – od Bałtyku do Tatr – byśmy nigdy nie ustali w czynieniu dobra, ponieważ tylko tyle jesteśmy warci, ile możemy dać z siebie drugiemu człowiekowi; nawet najmniejsza pomoc drugiemu jest lepsza od największego współczucia. Nie wszyscy musimy od razu dokonywać rzeczy wielkich, ale na pewno potrafimy robić rzeczy małe – czyńmy je za to z wielkim sercem.

Święty Paweł Apostoł w Liście do Galatów napisał: „Co człowiek sieje, to i żąć będzie” (6, 8). Siejmy więc wokół siebie dobre ziarno i żyjmy tak, żeby nie burzyć ani nie wzniecać w nas samych w naszym pięknym kraju złego ognia, bo ogień wprawdzie można ugasić, lecz zgliszcza pozostaną.

Największym dobrem człowieka jest pokój – w rodzinach, w ojczyźnie, na świecie. Czyńmy go zawsze i wszędzie, a wtedy życie stanie się czymś więcej niż tylko samolubnym podążaniem ścieżką kariery i sukcesu. Sprzyjajmy też otoczeniu, aby także odnosiło sukcesy; w takim środowisku niewątpliwie my również będziemy się lepiej czuli, widząc spełnione najbliższe nam osoby.

A zatem gdy dojrzysz przyjaciela, który pełza po ziemi i beznadziejnie szuka „szczęścia” poniżej swego poziomu, weź go odważnie za czuprynę, pokaż mu, że jest coś więcej niż żerowisko i... naucz go latać! Zapamiętaj, że przyjaciel to taki ktoś wspaniały, kto wie wszystko o tobie, a mimo to nadal cię lubi…

2025-02-04 13:42

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ostatni narodowy skarb

Niedziela Ogólnopolska 40/2014, str. 42

[ TEMATY ]

polityka

górnicy

Karolina Pękala

Górnicze związki obawiają się, że ktoś wyżej od polskiego rządu już podjął decyzję o likwidacji tego sektora polskiej gospodarki. Trzeba tylko polskimi rękami doprowadzić do jego upadłości, a potem za grosze go przejąć. Polscy górnicy zablokowali znajdujący się w Braniewie jeden z największych portów przeładunkowych rosyjskiego węgla. Tu oraz w kilku innych miejscach tylko w ubiegłym roku wwieziono do Polski 11 mln ton węgla. W tym roku może go być jeszcze więcej. Tymczasem w polskich kopalniach na Śląsku zalegają milionowe hałdy węgla, kilka kopalń rzekomo nierentownych ma być zlikwidowanych, w tym ostatnia kopalnia „Kazimierz Juliusz” w Zagłębiu Dąbrowskim, gdzie trwa strajk górników pod ziemią przeciw jej likwidacji.
CZYTAJ DALEJ

Nawrocki zaprosił na niedzielę Trzaskowskiego na testy na obecność m.in. narkotyków

2025-05-24 10:14

[ TEMATY ]

narkotyki

testy

Rafał Trzaskowski

Karol Nawrocki

PAP

Karol Nawrocki i Rafał Trzaskowski podczas debaty

Karol Nawrocki i Rafał Trzaskowski podczas debaty

Popierany przez PiS kandydat na prezydenta Karol Nawrocki zaprosił Rafała Trzaskowskiego (KO) na testy na obecność narkotyków i substancji niedozwolonych w organizmie. Odniósł się w ten sposób do zażycia przez siebie saszetki nikotynowej podczas piątkowej debaty telewizyjnej.

Nawrocki był pytany w sobotę w RMF FM o gest, który wykonał w czasie piątkowej debaty; sięgnął jedną dłonią w kierunku twarzy, a drugą się zasłaniał. „Ja to nazywam gumą, są to woreczki nikotynowe” – poinformował kandydat, dodając żeby nie mylić tego z niedozwolonymi substancjami.
CZYTAJ DALEJ

Świdnica. Kapłaństwo odwagi, miłości i radości

2025-05-24 17:06

[ TEMATY ]

Świdnica

diecezja świdnicka

święcenia kapłańskie

święcenia prezbiteratu

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Neoprezbiterzy 2025 diecezji świdnickiej. Od lewej: Ks. Marcin Dudek, ks. Aksel Mizera, ks. Piotr Kaczmarek, ks. Jakub Dominas

Neoprezbiterzy 2025 diecezji świdnickiej. Od lewej: Ks. Marcin Dudek, ks. Aksel Mizera, ks. Piotr Kaczmarek, ks. Jakub Dominas

O teologicznej głębi i wymagającej naturze kapłaństwa – osadzonego na odpowiedzialności, odwadze i miłości – mówił bp Marek Mendyk podczas święceń prezbiteratu w katedrze świdnickiej.

W sobotnie przedpołudnie 24 maja świdnicka katedra wypełniła się modlitwą i radością. Czterech diakonów, absolwentów Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej oraz Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, przyjęło sakrament święceń prezbiteratu. Nowymi kapłanami Kościoła zostali: ks. Jakub Dominas z parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wałbrzychu, ks. Marcin Dudek z parafii Miłosierdzia Bożego w Bielawie, ks. Piotr Kaczmarek z parafii św. Jakuba Apostoła w Małujowicach (archidiecezja wrocławska) oraz ks. Aksel Mizera z parafii Matki Bożej Królowej Polski i św. Maternusa w Stroniu Śląskim.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję