My na ogół mechanicznie i z przyzwyczajeniem odmawiamy Ojcze nasz, właściwie nie zastanawiając się nad konsekwencjami i wymaganiami Chrystusa. Trzeba nauczyć się tej modlitwy, bo my jej jeszcze na ogół nie umiemy” – powiedział kard. Stefan Wyszyński. Zainspirowany tymi słowami ks. Jerzy Jastrzębski, znawca pism Prymasa Tysiąclecia i autor wielu publikacji poświęconych jego postaci, postanowił uporządkować myśli kard. Wyszyńskiego na temat Modlitwy Pańskiej. Efektem tej tytanicznej pracy jest książka Modlitwa doskonała. „Ojcze nasz” oczami prymasa Wyszyńskiego.
Prymas Wyszyński jest jedną z najważniejszych postaci Kościoła XX wieku, prowadził polski Kościół w najtrudniejszych czasach komunistycznej niewoli, która postawiła sobie za cel zniszczenie wszystkiego, co jest związane z religią. Był autorytetem moralnym i duchowym. Miał rzadki dar dostrzegania istoty danego zjawiska, stąd jego myśli są niezwykle cenne. Spośród nich najważniejsze wydają się te, które dotyczą sedna naszej wiary. Z tej racji ks. Jastrzębski właśnie jego uczynił przewodnikiem w poznawaniu głębi Modlitwy Pańskiej. Dzięki mądrości Prymasa Tysiąclecia odkryjemy na nowo modlitwę Ojcze nasz i dowiemy się, jak odmawiał ją bł. Stefan Wyszyński.
Ksiądz Jastrzębski, podążając za kard. Wyszyńskim, ukazuje znaczenie poszczególnych wezwań zawartych w Modlitwie Pańskiej. Rozważania te dotyczą najgłębszych pytań egzystencjalnych i skłaniają czytelnika do zrewidowania swoich myśli na temat Boga, bliźnich i siebie samego. Modlitwa doskonała jest czymś więcej niż zwykłym poradnikiem typu: jak się dobrze modlić. Ta książka jest w pewnym sensie mapą prowadzącą do pełnego i satysfakcjonującego życia, które ukoronowanie znajduje w Bogu – naszym Ojcu.
W niedzielę 3 grudnia wejdzie w życie nowe sformułowanie jednej z próśb modlitwy „Ojcze nasz” w języku francuskim. Przewodniczący komisji ds. liturgii w Konferencji Biskupów Francji bp Guy de Kerimel tłumaczy, że chodzi o uniknięcie dwuznaczności dotychczasowego tekstu, mogącego sugerować, że „Bóg kusi ludzi”.
W szóstej prośbie modlitwy zamiast: „Ne nous soumets pas à la tentation” („Nie poddawaj nas pokusie”) wierni będą od tej pory mówili podczas liturgii: „Ne nous laisse pas entrer en tentation” („Nie pozwól, abyśmy popadli w pokusę”).
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.