Jako zdolne dziecko pochodzące z ubogiej wiejskiej rodziny Daniel Comboni trafił do szkoły w Weronie prowadzonej przez Instytut ks. Mikołaja Mazzy. Z uwagi na misyjny charakter instytutu do Werony przybywali misjonarze, którzy opowiadali młodzieży o głoszeniu słowa Bożego w dalekich krajach. Tak zrodziło się w Danielu powołanie misyjne. Zapragnął poświęcić się sprawie głoszenia Ewangelii w Afryce i temu celowi podporządkował całe swoje życie. Po przyjęciu święceń kapłańskich wyjechał do Afryki – początkowo pracował głównie wśród niewolników, niosąc im pomoc i duchową otuchę w niedoli. Do końca swoich dni walczył z handlem ludźmi.

Daniel Comboni był pierwszym biskupem działającym w Afryce Środkowej. Jego zaangażowanie w ewangelizację kontynentu afrykańskiego i w działalność na rzecz odrodzenia Afryki zaowocowało założeniem instytutu misyjnego, który z czasem przerodził się w Zgromadzenie Misjonarzy Kombonianów oraz w żeńskie zgromadzenie misyjne, które prężnie działają po dziś dzień. Comboni zmarł w Chartumie zmożony chorobą i wycieńczony trudami misyjnej posługi. „Święty Daniel Comboni był człowiekiem rozmiłowanym w Bogu i braciach. Dziś apeluje do nas, byśmy nigdy nie zapominali o ubogich, lecz kochali ich, ponieważ w nich jest obecny Jezus ukrzyżowany, oczekujący na zmartwychwstanie” – powiedział papież Franciszek.

Św. Daniel Comboni, ur. 15 marca 1831 r. zm. 10 października 1881 r.