Na to pytanie odpowiada w swojej najnowszej książce ks. Janusz Królikowski – uznany teolog, wybitny mariolog, autor licznych publikacji, w których porusza sprawy bliskie każdemu wierzącemu. Tym razem ks. Królikowski przygląda się modlitwie różańcowej i dochodzi do przekonania, że „Kościół, świat i każdy z nas potrzebuje modlitwy, modlitwy sprawdzonej i skutecznej, modlitwy autentycznej i gorącej, modlitwy twórczej duchowo i przemieniającej świat” – jak czytamy w książce.
Różaniec Maryi. Modlitewny katechizm chrześcijanina to publikacja skierowana do współczesnego czytelnika. Autor prowadzi narrację w taki sposób, aby ukazać nam, jak na prosty różaniec, który trzymamy w ręce, patrzeć twórczo, by modlitwa różańcowa okazała się użyteczna i inspirująca. Nasz świat potrzebuje przebudzenia, potrzebuje ludzi, którzy tchną weń nową jakość. Przykładów takich osób ks. Królikowski doszukuje się w ludziach modlitwy, mistykach i świętych, którzy z autentycznym zapałem przesuwali w dłoniach paciorki różańca, nawiązując modlitewny dialog z Bogiem. Sięga on do ożywczego źródła, ukazując historię Różańca i podając fakty, które być może dla wielu z nas okażą się zaskakujące. Zdaniem autora, Różaniec narodził się jako odpowiedź na błędy, które były popełniane w kolejnych epokach. Dowodzi on, że również dla nas modlitwa ta jest najskuteczniejszym panaceum na trawiące nasz świat wypaczenia.
Najnowsza książka ks. Królikowskiego odkrywa przed nami nie tylko piękno i głębię Różańca. Jako zwieńczenie swojego opracowania autor zamieszcza cykl nietuzinkowych i twórczych rozważań tajemnic różańcowych, które pomagają „właściwie usytuować Różaniec w odniesieniu do wyznania wiary chrześcijańskiej, a tym samym także wskazać na ich znaczenie dla wierzącego w konkretnym przeżywaniu swojej wiary”. Publikacja ks. Królikowskiego jest przeznaczona dla tych, którzy chcą na nowo odkryć mowę wiary w tajemnicach różańcowych.
Różaniec Maryi. Modlitewny katechizm chrześcijanina
Ks. Janusz Królikowski
Wydawnictwo: Leksem Studio
Liczba stron: 158
Został pierwszym błogosławionym Roku Jubileuszowego. Oto książka, dzięki której lepiej poznamy tego wielkiego czciciela Przenajdroższej Krwi Chrystusa.
W Bazylice św. Jana na Lateranie 12 stycznia odbyła się pierwsza beatyfikacja w Roku Świętym – do chwały ołtarzy został wyniesiony Jan Merlini, żyjący w XIX wieku włoski kapłan ze Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. Za życia unikał zaszczytów, pewnie dlatego nadal pozostaje postacią do odkrycia, a jego wielkość i głębię duchowości ukazuje s. Nicla Spezzati, postulatorka w jego procesie beatyfikacyjnym, w książce Dzieło jest Boga.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
Wystawę do 26 lutego można oglądać w kościele parafialnym pw. św. Jakuba Apostoła
W Ośnie Lubuskim można oglądać wystawę "Sztuka i Architektura Biskupstwa Lubuskiego". Jej otwarcia dokonano 1 lutego z udziałem bp. Adriana Puta.
Wystawa jest pokłosiem obchodzonej niedawno rocznicy 900-lecia diecezji lubuskiej, a jej inspiratorem był historyk, pedagog i działacz społeczny śp. Zbigniew Czarnuch. Ekspozycję, która prezentuje dziedzictwo - architekturę i kulturę dawnej diecezji, można oglądać w kościele parafialnym pw. św. Jakuba Apostoła, gdzie proboszczem jest ks. kan. Piotr Grabowski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.