Reklama

Niedziela Małopolska

DIECEZJA TARNOWSKA

Warto podobać się tylko Bogu

Tak twierdziła Stefania Łącka, której proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny właśnie się rozpoczął. Pracowita dziennikarka, niezłomna patriotka, czuła pielęgniarka w niemieckim obozie zagłady Auschwitz-Birkenau była gotowa ponieść największą ofiarę – oddać życie za przyjaciółkę.

Niedziela małopolska 35/2021, str. IV

[ TEMATY ]

Tarnów

Stefania Łącka

Archiwum Urzędu Postulatorskiego

Stefania Łącka, obraz namalowany ze zdjęcia wykonanego po powrocie z obozu

Stefania Łącka, obraz namalowany ze zdjęcia wykonanego po powrocie z obozu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na ziemiach tarnowskich świadectwo kolejnej nieprzeciętnej kobiety dotrze do szerszego grona wiernych. Dzięki trosce bp. Andrzeja Jeża oraz współdziałania osób świeckich i duchownych, na czele z postulatorem beatyfikacji ks. prof. Stanisławem Sojką, zebrano liczące ponad 4000 stron dokumenty procesowe świadczące o świętości życia Łąckiej. Po kilkuletnim oczekiwaniu bp Jeż ogłosił edykt rozpoczynający proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny służebnicy Bożej.

Młodość

Jest rok 1914. W jednej izbie drewnianej chaty w Woli Żelichowskiej Agnieszka i Antoni Łąccy wychowują troje dzieci. Najmłodsza, Stefania, wraz z braćmi dorasta w duchu pracowitości, pobożności i cichości serca. Dni upływają na wytężonej pracy w polu i szkolnych zajęciach. Łąccy dużo się modlą, czytają katolicką prasę oraz pielęgnują patriotyczne tradycje.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Stefania jest prymuską. W szkołach podstawowych w Woli Żelichowskiej, Gręboszewie i Dąbrowie Tarnowskiej szybko zjednuje sobie uczniów i nauczycieli. Pomaga słabszym koleżankom, ma dobre słowo dla każdego strapionego człowieka. W tym czasie, za sprawą katechety ks. Piotra Halaka (zmarłego w opinii świętości) całym sercem rozmiłowuje się w kulcie Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Reklama

Rodzinną parafię mogłaby zapewne nazwać drugim domem. O wspólnocie wiernych tak pisał ks. Jan Marszałek (który jako pierwszy kompletował dokumenty o służebnicy Bożej): „Takie środowisko parafialne mogło dać człowieka ożywionego najpiękniejszym patriotyzmem, (…) człowieka zakochanego w swojej wsi, nawet w pewnym sensie dumnego ze swojego chłopskiego pochodzenia; (…) człowieka o sercu zupełnie otwartym na drugich”.

Dalszą edukację Stefania podjęła w I Żeńskim Seminarium Nauczycielskim im. bł. Kingi w Tarnowie, prowadzonym przez wielkiego wychowawcę młodzieży – ks. Józefa Chrząszcza. Uczennica działała w teatrze, orkiestrze, harcerstwie, współprowadziła też gazetę szkolną. Była członkiem, a później prezesem Sodalicji Mariańskiej. Mówiła, że: „każda chwila naszego życia jest okupiona kroplą Krwi Bożej… Tracąc chwilę czasu, wyrządzamy przykrość Panu Jezusowi, bo nie doceniamy znaczenia Jego Przenajświętszej Krwi, za nas przelanej”. Wiadomo, że 8 grudnia 1930 r. zawierzyła życie Matce Bożej.

Praca w redakcji

Choć Stefania marzyła o pracy nauczycielki, w okresie międzywojennym otrzymanie zatrudnienia w szkole nie należało do najłatwiejszych. Ksiądz Chrząszcz, znając talent pisarski młodej kobiety, zaproponował jej pracę w redakcji tygodnika katolickiego diecezji tarnowskiej „Nasza sprawa”.

Reklama

Stefania szczególnie chętnie podejmowała tematy społeczne, broniła praw chłopów, domagając się dla nich szacunku, pisała o kobietach, a także kierowała do rodziców rady wychowawcze. Obok pracy w redakcji znajdowała czas na odwiedziny chorych w tarnowskim szpitalu, wizyty w domu dziecka czy wspieranie biedniejszych sąsiadów. – Rzeczywistości wertykalna i horyzontalna w jej życiu tak się przenikały, że trudno powiedzieć czy bardziej modlitwa i miłość do Boga była siłą napędową służby bliźniemu, czy może wielkie serce okazywane drugiemu człowiekowi było drogą odkrywania w nim obrazu Boga – mówił w rozmowie z Niedzielą dr hab. Jakub Pawlikowski, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Aresztowanie i życie obozowe

W czasie wojny zespół redakcyjny włączył się w konspiracyjną działalność wydawniczą, za co w 1942 r. wszystkich pracowników, na czele z ks. Józefem Paciorkiem (ówczesnym redaktorem naczelnym), aresztowano. Stefania spędziła w tarnowskim więzieniu rok, po czym po ciężkich przesłuchaniach wyjechała pierwszym kobiecym transportem do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Mimo strasznych warunków zachowywała spokój. Po zachorowaniu na tyfus i cudownym wyzdrowieniu rozpoczęła pracę jako pielęgniarka. Narażając własne życie, chrzciła noworodki, które po narodzeniu były uśmiercane. – To apostolstwo chrztu świętego może być wyzwaniem dla współczesnych rodzin, w których rodzice zwlekają z udzieleniem tego sakramentu swoim dzieciom lub zupełnie wykluczają go ze swojej rodzicielskiej troski – powiedział Niedzieli ks. prof. Stanisław Sojka.

Stefania próbowała organizować w obozie życie religijne, patriotyczne i kulturalne. Prowadziła wieczorne modlitwy, pamiętała o 3 maja i 11 listopada, pisała modlitewnik, który miał krzewić w więźniarkach wiarę i poczucie, że nie zostały same. Mówiła z przekonaniem: „Wyroki Boskie są dla nas niezbadane i bolesne, ale wierzymy, że najlepsze”. Nie bała się śmierci. Często powtarzała: „To tylko ciało umrze, a dusza żyć będzie”.

Reklama

Jak podkreśla ks. prof. Sojka, Stefania odznaczała się też cnotą męstwa. Znając bardzo dobrze język niemiecki i będąc zatrudnioną w dziale ewidencyjnym, skreślała z kartotek współwięźniarki skazane na śmierć, zamieniając ich karty na karty chorych, które już zmarły.

Największa próba

– Stefania Łącka zachowała do końca życia skarb wiary otrzymanej podczas sakramentu Chrztu Świętego i utwierdzany przez jej rodziców – mówi duchowny. Heroizmem była gotowość pójścia na śmierć za koleżankę podczas tzw. „dziesiątkowania”, gdy pod koniec czerwca 1942 r. pierwszy raz z oświęcimskiego obozu uciekła kobieta. Za karę wszystkie więźniarki stały dwie doby na placu apelowym, oczekując na zapowiedzianą przez władze obozu karę śmierci. – Obok Stefanii była współwięźniarka Helena Panek. Stefania, odczuwając lęk przed śmiercią przyjaciółki, powiedziała współwięźniarkom, że jeżeli wywołają Helenę w czasie „dziesiątkowania”, to ona pójdzie za nią na śmierć. A do Heleny skierowała słowa: „Nie martw się Helenko, gdyby wyczytali twój numer, to ja wystąpię z szeregu” – przypomniał odważny gest kobiety ks. prof. Sojka.

Stefania, po wyzwoleniu obozu w styczniu 1945 r., doszła piechotą do domu, gdzie zobaczyła ukochaną matkę. Była więźniarka jako jedna z pierwszych stosowała wobec narodu niemieckiego trudną sztukę przebaczania. Patriotka odeszła w Krakowie, w wieku niespełna 33 lat, w trakcie wymarzonych studiów polonistycznych na UJ. Do upadku na zdrowiu przyczyniły się m.in. udręki więzienne i obozowe oraz śmierć matki. Pogrzeb Stefanii Łąckiej odbył się 11 listopada 1946 r. i stał się wielką manifestacją patriotyczną.

Pamiętają

Dzieło dokumentacji życia Polki po ks. Marszałku kontynuuje w swoich publikacjach rodak Stefanii Łąckiej ks. prof. Ryszard Banach, na co zwraca uwagę dyr. referatu ds. kanonizacyjnych i jednocześnie zafascynowany postacią Stefanii ks. Andrzej Scąber z archidiecezji krakowskiej.

Biskup Andrzej Jeż, w związku z otwartym procesem beatyfikacyjnym, skierował do diecezjan prośbę o przekazanie dokumentów dotyczących życia, działalności, uwięzienia i śmierci Stefanii Łąckiej Kurii Diecezjalnej w Tarnowie do 7 września 2021 r. Materiały należy przesyłać na nazwisko postulatora ks. prof. Stanisława Sojki.

Korzystałam z: Dar nieba – niezwykła postać Stefanii Łąckiej (1914-1946) Marii Pawlikowskiej.

2021-08-24 12:40

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

By rodziny były szczęśliwe

Niedziela małopolska 52/2021, str. V

[ TEMATY ]

wywiad

rodzina

Tarnów

Archiwum parafii

Parafianie byli zachwyceni refleksjami Mieczysława Guzewicza

Parafianie byli zachwyceni refleksjami Mieczysława Guzewicza

Rodzina jest fundamentem życia społecznego, a także wspólnoty kościelnej – przypomina w rozmowie z Niedzielą ks. dr Wiesław Piotrowski, kustosz sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Limanowej.

Maria Fortuna-Sudor: Księże Kustoszu, co sprawiło, że do wygłoszenia adwentowych refleksji zaprosił Ksiądz osobę świecką? Ks. dr Wiesław Piotrowski: W naszej parafii co roku, zazwyczaj w okresie Wielkiego Postu, organizujemy rekolekcje parafialne, które w tym roku – ze względu na pandemię – nie odbyły się. Dlatego też zaplanowaliśmy rekolekcje adwentowe. Ponieważ docierały do nas informacje, że wiele rodzin przeżywa kryzys, trudności małżeńskie, również w związku z pandemią, a także że coraz więcej małżeństw się rozpada, więc temat nasunął się niemal automatycznie. Uznaliśmy, że powinny to być rekolekcje poświęcone małżeństwu i rodzinie. Parafianie, związani m.in. z Domowym Kościołem, zaproponowali pana dr. hab. Mieczysława Guzewicza, który jest członkiem Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski i od 35 lat zajmuje się tematyką rodziny, pomaga rodzinom i głosi konferencje. Stąd też zaprosiłem go do nas, aby podzielił się swym doświadczeniem, by zachęcił innych do refleksji. W ramach rekolekcji pt. Recepta na szczęście w małżeństwie i rodzinie pan Guzewicz poruszał w poszczególne dni m.in. tematy: Piękno miłości małżeńskiej, Duchowy fundament małżeństwa, Cierpienie i wybaczenie w małżeństwie, Maryja w małżeństwie i rodzinie.
CZYTAJ DALEJ

Salus Populi Romani – ikona ukochana przez Franciszka

2025-05-03 20:10

[ TEMATY ]

Franciszek

VATICAN NEWS

Agata Kowalska

Matka Boża Śnieżna

Matka Boża Śnieżna

Papież Franciszek w swoim testamencie poprosił, aby został pochowany w ziemi obok ukochanej przez niego ikony maryjnej Salus Populi Romani. Przechowywana w Kaplicy Paolińskiej bazyliki Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej), otoczona wystawnym marmurem i pozłacanym brązem ikona od pierwszych wieków splata się z dziejami Rzymu.

Od czasu założenia za pontyfikatu papieża Liberiusza między 352 a 366 rokiem bazylika papieska Santa Maria Maggiore z biegiem wieków była coraz bardziej wzbogacana. Wchodząc do tej wielkiej świątyni i przechodząc przez nawy, odczuwa się złote światło, które skupia się w mozaikach apsydy i łuku triumfalnego. Wszystko tchnie imieniem Maryi, Jej boskim macierzyństwem, płaczem Dzieciątka, którego życie opowiadane jest tu od Narodzenia po dzieciństwo.
CZYTAJ DALEJ

Twój podpis może uratować religię w szkole!

2025-05-03 21:29

[ TEMATY ]

katecheza

Adobe Stock/Studio graficzne "Niedzieli"

Niektórzy wciąż powtarzają: „To tylko religia. To przecież wybór. Nikt nie musi chodzić”. Inni dodają z przekąsem: „A katecheci? Oni to nie nauczyciele. Oni są od Kościoła”. Ale fakty mówią coś innego – i dziś nie chodzi już tylko o lekcje religii. Chodzi o ludzi; o uczniów i nauczycieli. O system edukacji dla wartości. I o to, czy polska szkoła będzie miejscem przyjaznym czy pustym.

19 marca Stowarzyszenie Katechetów Świeckich złożyło w Sejmie projekt ustawy, który może zatrzymać chaos. Towarzyszyło mu pierwsze tysiąc podpisów. Już 27 marca zarejestrowano Komitet Inicjatywy Ustawodawczej. Czas ruszył – i dziś trwa walka o co najmniej 100 tysięcy podpisów, które pozwolą, by projekt obywatelski mógł oficjalnie wejść pod obrady Sejmu. Inicjatorzy mają na to trzy miesiące. A każdy podpis to nie tylko głos za lekcją religii – to głos w sprawie przyszłości edukacji.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję