Wspominam czasem rozmowy ze śp. bp. Ignacym Tokarczukiem. Opowiadał kiedyś, jak tuż po swojej nominacji biskupiej do Przemyśla zastanawiał się nad tym, co przede wszystkim powinien robić. I skonstatował: wiara i Dekalog, świadomość, że jestem odpowiedzialny przed Bogiem za nasze najcenniejsze dziedzictwo i za prawo Boże – tak zapamiętałem tę część wspomnień wielkiego biskupa, potem arcybiskupa.

Chciałem o tym przypomnieć w czasie pandemii. Bo przerażenie i panika mogą nam zakłócić normalność myślenia. Zatem – przede wszystkim trzeba mieć świadomość, że czuwa nad nami Bóg, Stworzyciel nieba i ziemi. Czyli – nic się nie zmieniło, działa ta sama Boża Opatrzność. A Kościół przeżył już niejedną zarazę. O innej, ciągle groźnej zarazie przypomniał nam abp Marek Jędraszewski. Ta zaraza trwa – o tym musimy pamiętać także w czasie pandemii COVID-19. Okazuje się, że bardzo wielu ludzi jest zarażonych nienawiścią do Boga, do Kościoła, a także do życia. Wspomnę tylko o histerycznej postawie wobec życia nienarodzonych chorych dzieci wielu tzw. wierzących posłów. Pytam: czy gdy w przysiędze poselskiej wypowiadali znaczące słowa: „Tak mi dopomóż Bóg”, zdawali sobie sprawę, że zobowiązuje ich to do wierności Bogu i Bożemu prawu? A może była to tylko taka kokardka upiększająca ich wizerunek? Według Ministerstwa Zdrowia, w 2018 r. dokonano 1081 legalnych egzekucji niewinnych polskich obywateli, bez sądu, na wniosek ojca i matki.

Moim zdaniem, teraz trwa wielkie prześwietlanie, taki swoisty rentgen naszej wiary. Chrystus ma przecież prawo sprawdzić swój Kościół. Cały Kościół.

Przypomnę tu słowa św. Jana Pawła II, który diagnozował: „Ludzie żyją tak, jakby Boga nie było”. W czasie wielkiego światowego wstrząsu należy wrócić do tych słów, które już za życia papieża Polaka były wielkim ostrzeżeniem.

W czasie groźnego czasu pandemii trzeba nam wiedzieć, że wiara w Boga i zawierzenie Mu jest największym pogotowiem ratunkowym dla świata, a Boski Dekalog jest prawem obowiązującym bez względu na wszystko. O tym właśnie przed laty mówił wielki biskup Ignacy Tokarczuk, który w czasie szalejącej czerwonej zarazy budował kościoły – domy modlitwy i nadziei. W czasie pandemii my także pamiętajmy, że mamy nasze świątynie, że Kościół jest wspólnotą wierzących w Chrystusa Zmartwychwstałego, a Duch Święty działa przez sakramenty. Nie wolno nam tworzyć swoistej religii pozorów. Jak to dobrze, że tak wielu księży ma bardzo ciekawe inicjatywy, które z jednej strony zapewniają sanitarne bezpieczeństwo, a z drugiej – wzmacniają wspólnotę Kościoła. Bardzo ważne jest również zabezpieczenie bytu naszych parafii. Popieram wspieranie mediów katolickich, np. Niedzieli czy Telewizji Trwam i innych dzieł katolickich – trzeba je wspomagać, bo bez nich zginiemy. Zachęcam także do zapoznawania się z comiesięcznym dodatkiem Niedzieli – pn. Europa Christi – w którym można znaleźć wiele cennych tekstów (zob. też stronę internetową: rucheuropachristi.pl). Solidarne myślenie i czucie chrześcijan musi być widzialne.

Ruch „Europa Christi” wzywa polskich katolików do uświadomienia sobie, że jesteśmy wielcy wspólnotą Kościoła. Pilnujmy więc jedności i bądźmy solidarni ze swoimi biskupami i kapłanami. Zabłyśnijmy wiarą w Chrystusa, który prawdziwie zmartwychwstał i naprawdę jest z nami!