Wspomnienia
Spotkanie jubileuszowe po Eucharystii naznaczone było powitaniami, wspomnieniami, a nawet łzami wzruszenia. Prowadzili je dawni oazowicze: Zbigniew Pińkowski i Wojciech Smolarz.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Oazowi seniorzy, których reprezentował Marek Rzucidło, przekazali najmłodszym w prezencie gitarę, aby zachować ciągłość tej formacji i przypominać młodym o początkach oazy. O. Celestyn OFM, który opiekuje się Oazą w tej chwili, zapewnił o pamięci i zapraszał na spotkania, aby wielopokoleniowa wspólnota scalała się.
Biskup Krzysztof Chudzio wspominał, że sam był oazowiczem, dlatego rozumie te więzi i radość ze spotkania.
Przemówienia kolejnych osób przypominały początki tego Ruchu w Rzeszowie.
Zbigniew Pińkowski był jednym z pierwszych oazowiczów. Jak sam mówi- byliśmy z rodzin prawicowym i w czasach PRL-u nie było alternatywy, działało tylko czerwone harcerstwo, wiec oaza to była interesująca propozycja. Młodzi ludzie chcieli wzbogacać sferę duchową, dlatego duszpasterstwa przy parafiach kształtowały charaktery i osobowości. Wspólnota dawała nowe światło na wartości, na rodzinę, małżeństwo, ale też inne spojrzenie na przyjaźnie, relacje. To przyjaźnie na całe życie, w wielu przypadkach zakończone małżeństwami- podkreśla Zbigniew.
Reklama
-Oaza tak nas scalała i spajała, że myśmy praktycznie codziennie chodzili do klasztoru – wspominała tamten czas jedna z pierwszych oazowiczek Stefania Kalandyk-Marut. - Poza cotygodniowymi, piątkowymi spotkaniami formacyjnymi i niedzielną Mszą św., właściwie codziennie większość osób spotykała się po wieczornej Mszy św., by być razem, porozmawiać, grać w piłkę czy inne gry itd. Były w klasztorze pierwsze dyskoteki. Ale były też wystawiane jasełka, misteria, sakrosongi. To kształtowało, umacniało, dawało poczucie wspólnoty. Organizowane były wyjazdy do Dukli, do Kalwarii Zebrzydowskiej, potem Zakopane, Grywałd, Niepokalanów. To były kilkudniowe wyjazdy- rekolekcje. Warunki były bardzo trudne, ale to uczyło życia we wspólnocie.
Marek Rzucidło wspominał, że o. Zygmunt zaproponował mu wyjazd na pierwszą oazę do Leżajska. Potem były kolejne rekolekcje i w 1979 r. KODA [Kurs Oazowy Dla Animatorów. To 15-dniowe rekolekcje szkoleniowo-formacyjne organizowane przez Ruch Światlo- Życie -przyp.red.]. Tam dostał dyplom animatora wręczony osobiście przez ks. Blachnickiego.
Wojciech Smolarz mówił o początkach o Ruchu Światło- Życie w Polsce. Ruchu tworzonego przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego już w latach 60. XX. wieku. W Rzeszowie tworzył ten Ruch oazowy od o. Zygmunt Charymski OFM w1975 r. w oparciu o ministrantów, potem dołączały następne osoby, najczęściej spośród jego uczniów. Chodziło o religijną formację młodzieży, ale także o poczucie wspólnoty. Oaza uświadamiała młodym ludziom sens i cel życia.
