Złoty jubileusz biskupstwa obchodzić będziemy uroczyście w archikatedrze lubelskiej w sobotę 28 maja. Podczas Eucharystii z udziałem przedstawicieli Konferencji Episkopatu Polski nasza archidiecezja wyrazi wdzięczność Bogu za dar życia biskupa, który bezgranicznie zaufał Bogu.

Abp Bolesław Pylak urodził się 20 sierpnia 1921 r. w Łopienniku Górnym. Podczas II wojny światowej, w 1943 r. wstąpił do lubelskiego seminarium duchownego. 29 czerwca 1948 r. przyjął święcenia kapłańskie i podjął pracę w parafii Nałęczów. Rok później na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim rozpoczął studia z teologii dogmatycznej, których zwieńczeniem była obrona doktoratu. Przez wiele lat pracował naukowo i prowadził zajęcia na Wydziale Teologii KUL oraz w semianrium duchownym; w 1988 r. uzyskał tytuł profesora. 29 maja 1966 r. przyjął święcenia biskupie i został sufraganem lubelskim. W 1975 r. został mianowany biskupem lubelskim; w 1992 r. podniesiony do godności arcybiskupa metropolity lubelskiego. W czerwcu 1997 r. został zwolniony z obowiązków i przeniesiony w stan emerytalny. Od 50 lat na biskupim szlaku towarzyszą mu słowa: „Tobie, Panie, zaufałem”.

Abp Bolesław Pylak pracą i modlitwą zapisuje kolejne karty księgi życia. Otaczany wielką życzliwością i szacunkiem przez biskupów, kapłanów i wiernych, pozostaje niestrudzonym budowniczym kościołów. Z jego inicjatywy w czasach komunizmu wzniesionych zostało 401 kościołów i kaplic; powstało ok. 150 nowych parafii. Jubilat, pytany o sposób w jaki tego dokonał, odpowiada, że to owoc współpracy z kapłanami i świeckicmi, ale przede wszystkim wymodlony cud. Kilka lat temu w wywiadzie dla „Niedzieli” mówił: „Stawiałem Panu Bogu coraz wyższe poprzeczki. Modliłem się: Panie Boże, może 10 kościołów; potem prosiłem o 50, 100… Wkład ludzi i współpraca z łaską Bożą zaowocowała wybudowanymi kościołami. To było wielkie materialne osiągnięcie, które nazywam cudem. Jednak, co najważniejsze, nowe parafie dawały nowe powołania. W sumie wyświęciłem 670 księży”.

Arcybiskup Bolesław wzrastał przy boku Prymasa Tysiąclecia. Poznał go w 1946 r., gdy Stefan Wyszyński został mianowany biskupem lubelskim. Dla potrzeb duszpasterskich kleryk Pylak przyjął święcenia diakonatu i służył nowemu biskupowi. Będąc blisko niego, uczył się modlitwy i pracy, a nade wszystko zawierzenia Bogu przez Maryję. Po latach mówił: „Jeśli chodzi o maryjność moją i naszej diecezji, jest w tym ogromny wkład bp. Wyszyńskiego. Jego pobożność była chrystocentryczna, ale drogą do Boga podążał zawsze z Maryją”. Szlak pasterskiej posługi abp. Pylaka naznaczony jest spotkaniami z Maryją: od cudu w katedrze lubelskiej przez koronacje w Wąwolnicy, Kazimierzu Dolnym, Janowie Lubelskim i Lublinie. Za tydzień, przed cudownym obrazem Matki Bożej Płaczącej, w 70. rocznicę ingresu bp. Wyszyńskiego do lubelskiej katedry, abp Bolesław Pylak wyrazi wdzięczność Bogu za dar życia i powołania. Otoczmy Go modlitwą i wdzięcznością.