Reklama

Głos z Torunia

Akademia Walki z Rakiem

Niedziela toruńska 48/2015

[ TEMATY ]

choroba

Katarzyna Umińska

Katarzyna, Aneta i Teresa przy wspólnej kawie

Katarzyna, Aneta i Teresa przy wspólnej kawie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Akademię Walki z Rakiem (AWzR) założono w Toruniu w 2005 r. z inicjatywy Fundacji „Światło” jako odpowiedź na potrzeby pacjentów chorych onkologicznie oraz ich rodzin. Charakterystyczny dla chorób nowotworowych przebieg i metody leczenia powodują, że rak traktowany jest jako ciężka choroba przewlekła. Połowa pacjentów skarży się na problemy psychiczne towarzyszące chorobie, a niepewność, niekorzystny bilans życiowy, zmiany w wyglądzie, sprawności czy poczucie zagrożenia podstawowych wartości i dążeń życiowych zaostrzają te problemy. Pacjent, dowiadując się o chorobie, potrzebuje czasu na zaadaptowanie się do nowej sytuacji. Zgłaszający się do akademii często mówią: – Nie wiedziałam, co robić, nie radziłam sobie z tym, co mnie spotkało, myślałam tylko o śmierci.

W akademii w trakcie spotkań z psychologiem chorzy na raka zdobywają wiedzę na temat choroby, uczą się, jak sobie radzić z jej objawami, lękiem oraz jak pielęgnować nadzieję. Chorzy mogą korzystać z porad indywidualnych i grupowych. Grupowe warsztaty psychoedukacyjne to cykl trzydziestu spotkań.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Ważne dla mnie było, że znalazłam zrozumienie w tych moich wątpliwościach – mówi jedna z uczestniczek. – Praca na spotkaniach zaczęła mi porządkować to wszystko, że to nie musi być tak czarno, że to nie musi być rozpacz, że można sobie z tym poradzić – podkreśla inna.

Reklama

W ofercie placówki są również zajęcia arteterapii, rehabilitacji oraz porady dietetyka i kosmetyczki. Uczestnictwo w różnorodnych zajęciach jest również formą spędzania czasu. Grupa jest dla uczestników miejscem wsparcia, a bywa, że również miejscem zawierania przyjaźni: – To, że się tu serdecznie witamy, że nie ma sztywności, że jest taka zwykła ludzka życzliwość, jest bardzo ważne w chorobie – zauważają podopieczni.

Spotkania w grupie w Akademii Walki z Rakiem odbywają się raz w tygodniu przy ul. św. Faustyny 12 w Toruniu, w Domu Opieki „Samarytanin” działającym przy sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Mogą się tu zgłosić chorzy onkologicznie, ale także członkowie ich rodzin, dla których choroba bliskiej osoby jest również bardzo trudna.

Jak mówi jedna z pacjentek: – W akademii nie ma znaczenia status materialny czy intelektualny. Razem znaleźliśmy się na etapie choroby. Mimo cierpienia i ciemnej strony choroby w akademii staramy się znaleźć wyjście z tej sytuacji, żeby sobie z tym poradzić, żeby to mogły być piękne dni.

Wiecej informacji na temat
Akademii Walki z Rakiem:
www.awzr.pl
tel. (56) 651-12-17
e-mail: fundacjaswiatlo@gmail.com

2015-11-26 10:18

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bielsko-Biała: ruszają rekolekcje dla osób dotkniętych chorobą nowotworową

[ TEMATY ]

rekolekcje

choroba

Bożena Sztajner/Niedziela

W Bielsku-Białej ruszają 14 marca trzydniowe rekolekcje dla osób, które były lub są dotknięte chorobą nowotworową, oraz ich rodzin. Wielkopostne spotkania w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa zorganizowały przedstawicielki duszpasterstwa kobiet po mastektomii „Amazonki”, które spotykają się regularnie na wspólnotowych Mszach.
CZYTAJ DALEJ

Błogosławiona teściowa

Niedziela Ogólnopolska 9/2020, str. 50-51

[ TEMATY ]

modlitwa

różaniec

błogosławiona

teściowa

Diecezja Ełcka

Błogosławiona teściowa, Marianna Biernacka, poniosła śmierć męczeńską w Naumowiczach k. Grodna

Błogosławiona teściowa, Marianna Biernacka, poniosła śmierć męczeńską
w Naumowiczach k. Grodna

Teściowa – jako bohaterka licznych anegdot do sympatycznych nie należy. Dlatego my skupimy się na pozytywnych przykładach i przedstawimy teściową idealną.

Anna żyła długo, aż 98 lat. Doczekała dzieci, wnuków i prawnuków. Rodzina wspomina ją jako niezwykle żywotną staruszkę, która nawet po dziewięćdziesiątce stawała w bramce i broniła goli strzelanych przez prawnuka! Zmarła w 2014 r. Jej życie zakończyłoby się jednak dużo wcześniej, gdyby nie... teściowa, Marianna Biernacka.
CZYTAJ DALEJ

Pieszo do Asyżu - część 6

2026-07-13 16:58

Ks. Łukasz Romańczuk

W drodze do Asyżu

W drodze do Asyżu

Szósty dzień zapowiadał się na bardzo intensywny. Widać było, że na pielgrzymów czeka trudny odcinek drogi. Rzeczywistość okazała się prawie inna, a na końcu padały słowa: “Jak było pięknie”.

Pierwsza część drogi przebiegała przez trzy miejscowości połączone ze sobą. W Gubbio znajduje się wiele kościołów, ale na trasie był tylko jeden, taki przy wejściu do parku. Widać, że miał swoją piękną historię, a jest także odwiedzany przez pielgrzymujących do Asyżu, o czym świadczą wpisy w księdze pamiątkowej. Zasadniczo mapa wskazywała, że nic szczególnego w tej części drogi nie miało być. W zasadzie nie było, oprócz tego, że na jednym wzniesieniu obok drzewa wisiała kartka w języku angielskim, aby w razie chęci na kawę, czy wodę zadzwonić w dzwonek. Mając świadomość drogi i dalszej leśnej drogi, nie było lepszej opcji jak skorzystać. Młody Włoch, prowadzący w tym miejscu dom agroturystyczny, z radością przygotował kawę, która dodała energii na dalszą drogę- ostro w górę. Na trasie, już poza cywilizacją, znajdował się Erem San Pietro in Vigneto. To było na 16 km. Bardzo piękne i gościnne miejsce, gdzie służbę dla pielgrzymów odbywają wolontariusze. Szef, pan Benedetto, na starcie częstuje zimną wodą i espresso. A w tym miejscu odpoczynku można było spotkać innych pielgrzymów m.in. z Chorwacji. Zaskoczyło mnie bardzo, gdy usłyszałem łamany język polski. Była to siostra zakonna, która wraz z grupą włoską podąża także do Asyżu. (Jeżeli dobrze zrozumiałem). Po krótkim odpoczynku przyszła pora na ostatni etap. Najtrudniejszy, ale bardzo malowniczy. Jezioro di Valfabbrica dodawało uroku pięknym, górskim widokom. Minusem było to, że ¾ tego etapu szło się ostro w górę. Pod koniec drogi czekała mnie miła niespodzianka. Wyczerpany kilkoma kilometrami w górę, nagle dotarłem do zabudowań. Starsze małżeństwo zaczęło machać do mnie, żebym usiadł i odpoczął. Skorzystałem z tego zaproszenia. Niestety niefortunnie promienie słoneczne, a było w tym momencie tylko 31 stopni, zaczęły nagrzewać moją sutannę, lecz udało mi się wygospodarować kawałek cienia pod parasolem. Pani gospodyni zaproponowała tradycyjną włoską kawę, z domu słychać było intro “Mody na sukces”, gospodarz wskazał mi źródełko z chłodną wodą dla pielgrzymów. Dowiedziałem się, że w ich parafii posługuje ksiądz z Polski, ksiądz Krzysztof i, że bardzo tego kapłana szanują, wręcz kochają. Miło słyszeć takie słowa. Nie można też nadużywać gościnności, więc po wypiciu kawy i krótkiej rozmowie poszedłem dalej, w górę, kończąc ten etap drogi. Na zakończenie dnia Eucharystia. Asyż coraz bliżej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję