W nocy z czwartku na piątek 10 października mszą św. odprawioną w Górnie rozpoczęło się nasze pielgrzymowanie do Rzymu. Umocnieni błogosławieństwem Pasterza Diecezji JE ks. biskupa Jana Wątroby wyruszyliśmy jako przedstawiciele dekanatu sokołowskiego w drogę: Padwa, Asyż, Casia, Rzym, Watykan, Monte Cassino, Monte Sant’Angelo, San Giovanni Rotondo i Loreto – 8 dni umacniania wiary i nadziei podczas rekolekcji w drodze. 58 osób z dekanatu sokołowskiego: Górna, Wólki Niedźwiedzkiej, Łowiska, Sokołowa pod przewodnictwem pilota - przewodnika p. Bartosza Korczyńskiego i pod duchową opieką ks. dziekana Tomasza Kozickiego i ks. Stanisława Szwanenfelda wyruszyliśmy w drogę.

Tradycyjny szlak pielgrzymki opracowany i przygotowany przez biuro El-Holiday z Rzeszowa ubogaciliśmy dwoma punktami: pobytem u grobu św. Carlo Acutisa w Asyżu i modlitwą w kościele dusz czyśćcowych w Rzymie.

Mały kościółek nieopodal zamku Anioła w Rzymie zwany „muzeum dusz czyśćcowych” zbudowany został na miejscu pierwotnej kaplicy strawionej pożarem, podczas którego kilka osób dostrzegło postać cierpiącego człowieka. Po ugaszeniu pożaru w miejscu ukazania się owej postaci pozostał smolisty „ślad” w którym można dostrzec wykrzywioną z bólu twarz człowieka. To wydarzenie zainspirowało o. Victora Joueta – francuskiego zakonnika orędownika nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa i modlitwy za dusze

czyśćcowe. Zaczął on poszukiwać innych materialnych śladów „odwiedzin” dusz cierpiących w czyśćcu. Ślady te sprowadzone a Niemiec, Belgii, Francji, Austrii i Włoch zostały opisane i potwierdzone przez kompetentną władzę kościelną zostały zgromadzone w małej salce w bocznej nawie kościoła prowadzącej do zakrystii. W gablotach można zobaczyć m.in. odciski palców i dłoni wypalone na książkach i fragmentach tkanin. Najstarszy „ślad” pochodzi z 1696 roku, najmłodszy z 1919. Z każdym z tych przedmiotów wiąże się historia ukazania się żyjącej osobie duszy z czyśćca.

W Bazylice Santa Maria Maggiore dziękowaliśmy za papieża Franciszka, który rozpoczął Rok Jubileuszowy, a wejście z modlitwą do Bazyliki Watykańskiej zakończyliśmy wyznaniem wiary przed konfesją św. Piotra i błogosławieństwem.

W bazylikach rzymskich przechodząc przez drzwi święte prosiliśmy, aby Bóg napełniał nas radością i pokojem, umacniał naszą chrześcijańską nadzieję, przyjął naszą miłość do tego co święte, a moc i natchnienia Ducha Świętego kierowały naszymi krokami w drodze do zbawienia.