Zwracam się z uprzejmą prośbą o wydrukowanie mojego listu w sprawie Pana Ryszarda. To człowiek w sile wieku, kawaler o pięknym obliczu, ale złożony chorobą. Nie może chodzić o własnych siłach. Ma dobrą opiekę rodziny, a szczególnie troskliwej Mamy, lecz jest załamany, wciąż myśli o śmierci. Pisze wiersze, z których wyziera żal, smutek i przygnębienie. Gdyby ktoś zechciał do niego napisać, pocieszyć lub podzielić się swoimi doświadczeniami, myślę, że byłoby mu lżej. Telefon, Internet nie wchodzą w rachubę. Pan Rysio ceni sobie intymność i spokój. Może sam zaproponuje.
W jego sytuacji same listy byłyby cenną inspiracją do zmiany myślenia i nabrania chęci do życia.
Załączam wiersz Pana Rysia:
(…) Gdy umrę niech dłoń przyjazna na mą mogiłę garstkę ziemi rzuci a matce mej powie nie płacz! syn kiedyś powróci (…)
Czytelniczka z Bielska-Białej
Z pewnością wielu z nas ma w swoim otoczeniu podobnego „Pana Rysia” i zastanawia się, jak mu pomóc. Czytelniczka apeluje o listy do niego. Nie możemy bezpośrednio do niego ich przesłać, jeśli nadejdą, bo obowiązuje nas zasada, że każdy sam musi się z nami skontaktować. Ale przez naszą Czytelniczkę na pewno można do niego napisać.
Chętnie też wydrukujemy świadectwa takiej wzajemnej pomocy od tych, którzy jej udzielają i którzy ją otrzymują. Może w ten sposób podpowiemy komuś, co można zrobić dla bliźniego, w sposób skuteczny i niekrępujący. Czasem serdeczne słowo więcej znaczy niż moneta.
Czy można zmarnować życie tylko dlatego, że za bardzo boimy się porażki? Czy pragnienie doskonałości może stać się pułapką? I dlaczego człowiek, którego uznano za mało zdolnego, stał się jednym z najbardziej niezwykłych duchownych Ameryki, nazywanym „amerykańskim Ojcem Pio”?
W dzisiejszej „Szklance Dobrej Rozmowy” opowiem Wam historię genialnego kompozytora, który z obawy przed niedoskonałością zniszczył własne dzieło, oraz bł. Solanusa Caseya – skromnego zakonnika, któremu nie pozwolono nawet głosić kazań, a który stał się duchowym przewodnikiem tysięcy ludzi. Co łączy te dwie pozornie zupełnie różne historie? Dlaczego jedni, mimo niezwykłych zdolności, nie potrafią ich wykorzystać, a inni, choć niewiele mają, dokonują rzeczy zdumiewających?
Bóg przekazał w nasze ręce wielkie skarby i szczerze nam ufa, że będziemy je pomnażać. Takim wielkim, wręcz bezcennym skarbem jest chociażby miłość. Jest nim też pokój, zgoda między ludźmi, bo kiedy jej brak, przestają budować coś wspólnego, wspólną przyszłość i zaczynają niszczyć, rozwalać, uśmiercać.
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu Pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego Pana!”»
Chrystus nigdy nas nie opuszcza. Chrystus jest z wami – zapewnił Leon XIV 15 listopada w Pucallpa podczas spotkania z misjonarzami i przedstawicielami ludów Amazonii. Papież mówił o zamordowanych obrońcach ziemi, przemocy wobec kobiet i wykluczeniu, wskazując zarazem na nadzieję płynącą z Ewangelii.
Ojciec Święty spotkał się ze wspólnotą lokalnego Kościoła na nabrzeżu Malecón Puerto Callao. Przypomniał, że podąża śladami Papieża Franciszka, który odbył niezapomnianą wizytę w Puerto Maldonado, a sam przybył jako pasterz, by wysłuchać historii mieszkańców i iść u ich boku. Nawiązał też do swojej wieloletniej posługi misyjnej i biskupiej w Peru, która nauczyła go, że Kościół musi iść razem z ludźmi, aby wiernie służyć Bogu i naśladować Chrystusa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.