Reklama

Caritas Diecezji Rzeszowskiej zorganizowało ferie dla 250 dzieci

2018-02-10 12:01

tn / Myczkowce (KAI)

Caritas

„Słuchając Ewangelii w otoczeniu pięknej, bieszczadzkiej przyrody łatwiej jest zrozumieć prawdę o wielkości, dobroci i miłości Pana Boga” – mówił ks. Bogdan Janik, dyrektor Ośrodka Wypoczynkowo-Rehabilitacyjnego Caritas Diecezji Rzeszowskiej w Myczkowcach, podsumowując zorganizowane w ośrodku zimowiska. Podczas ferii w Myczkowcach odpoczywało 243 dzieci z sześciu dekanatów diecezji rzeszowskiej oraz z Kałusza na Ukrainie.

W województwie podkarpackim ferie zimowe rozpoczęły się 27 stycznia. Podczas pierwszego tygodnia ferii w ośrodku Caritas wypoczywało 125 dzieci z dekanatów: Czudec, Frysztak i Nowy Żmigród oraz dzieci z Kałusza na Ukrainie. Kierownikiem turnusu był Jan Lewandowski, a kapelanem – ks. Stanisław Szczepanik, wikariusz parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Rzeszowie. 1 lutego uczestników zimowiska odwiedził m.in. bp Jan Wątroba. Z tej okazji uczestnicy zimowiska zaprezentowali jasełka „Dobro zawsze zwycięża”. Dodatkowo dzieci z Kałusza z Ukrainy przygotowały występ muzyczny nawiązujący do ich rodzimej kultury.

W drugim tygodniowym turnusie uczestniczyło 118 dzieci z dekanatów: Boguchwała, Nowy Żmigród i Sokołów Młp. oraz dzieci z domu dziecka w Rzeszowie. Kierownikiem turnusu był Tadeusz Nizioł, a kapelanem ks. Radosław Banaś – wikariusz parafii Świętej Trójcy w Czudcu. 8 lutego dzieci odwiedził m.in. bp Edward Białogłowski. Grupa uczestników zimowiska zaprezentowała gościom przedstawienie pt. „Przyjaźń, miłość i rodzina to najpiękniejsza kraina”.

Reklama

Na każdym z turnusów opiekę nad dziećmi sprawowało kilkunastu wychowawców. W codziennym programie był czas na zabawę i edukację. Do atrakcji zimowiska należał m.in. pokaz ratowania podczas załamania lodu w zbiorniku przeciw pożarowym przygotowany przez Państwową Straż Pożarną. Pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej z Rzeszowa, w związku z obchodami 100-lecia odzyskania niepodległości, przeprowadzili lekcję historii pt. „Drogi do niepodległości”. Były też prelekcje Policji, przewodników górskich oraz nauka jazdy konnej w znajdującej się na terenie ośrodka stadninie. (tn)

Tagi:
Caritas Rzeszów ferie

Ferie trwają

2018-02-28 11:18

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 9/2018, str. IV

Ferie to czas radości, wypoczynku i oderwania się od codziennych obowiązków. W województwach podkarpackim i lubelskim odbyły się wcześniej, a zaraz po ich zakończeniu przerwę semestralną zaczęły dzieci i młodzież ze szkół w województwie świętokrzyskim. Dziś ponownie towarzyszymy wypoczywającym uczniom na obozach parafialnych, miedzyparafialnych oraz organizowanych przez ruchy i stowarzyszenia. Zajrzymy również do naszego ośrodka oazowego w Olchowej prowadzonego przez Fundację „Światło-Życie”

Ks. Adam Stachowicz
Obrazów

Raniżów

Grupa 50 scholanek i członków Liturgicznej Służby Ołtarza z parafii Raniżów uczestniczyła w „Feriach z Bogiem”. Duszpasterze każdego roku dbają, aby również czas ferii dla młodzieży zaangażowanej w parafii był czasem intensywnego odpoczynku połączonego z formacją duchową oraz integracją. Bazą tegorocznego feryjnego wypadu była zimowa stolica Tatr.

– Po drodze do Zakopanego uczestnicy wyjazdu nawiedzili sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie oraz miasto narodzin św. Jana Pawła II – Wadowice, przyjmując przez to jako patronów wyjazdu bł. Karolinę oraz św. Jana Pawła II. Każdego dnia opiekunowie starali się zapewnić różne atrakcje dla uczestników, takie jak: nauka jazdy na nartach, wyjazd na baseny termalne, wjazd kolejką na Gubałówkę, kulig, ognisko, spacery oraz pogodne wieczory. Codziennie sprawowana była Msza św. w różnych miejscach, m.in. w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach czy też w Sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik. W drodze powrotnej wszyscy mieli okazję podziękować za radosny i pomyślny czas ferii w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach – informują organizatorzy przedsięwzięcia.

Obrazów

30-osobowa grupa dzieci i młodzieży oazowej oraz ministrantów wraz z opiekunami wypoczywała w Szczawnicy. Wyjazd miał charakter formacyjno-rekreacyjny i został zorganizowany przez ks. Łukasza Turzyńskiego.

– Pierwszy dzień, czyli Środa Popielcowa, rozpoczął się od Mszy św., po czym wyruszyliśmy w drogę do Szczawnicy. Po kilku godzinach dotarliśmy na miejsce, gdzie zakwaterowaliśmy się u sióstr zakonnych. Po obiedzie udaliśmy się na spacer po miasteczku, poznając teren uzdrowiska. Drugi dzień rozpoczęliśmy od modlitwy, a następnie wyjechaliśmy na narty. Spędziliśmy tam kilka godzin, ucząc się lub doskonaląc umiejętności narciarskie. Zmęczeni, ale zadowoleni, powróciliśmy do naszego miejsca odpoczynku. Jednak po krótkiej chwili znów wybraliśmy się na kulig. Mogliśmy oglądać zaśnieżone widoki gór. Trzeciego dnia udaliśmy się na Słowację do miasta Poprad, gdzie podziwialiśmy widoki starego miasta. Po powrocie uczestniczyliśmy w nabożeństwie Drogi Krzyżowej i wspólnej Eucharystii. Następnie udaliśmy się na wieczorny spacer nad Grajcarek, skąd mogliśmy obserwować stoki na Palenicy. Kolejnego dnia kilka godzin spędziliśmy na stoku w Jaworkach. Później pojechaliśmy na modlitwę do Centrum Ruchu Światło-Życie na Kopiej Górce w Krościenku nad Dunajcem. Wyjazd był dla nas radosny, a także ubogacił nas duchowo przez modlitwę, uczestnictwo we Mszy św. i słuchanie kazań, w których ks. Łukasz podejmował tematy formacji oazy i ministrantów – relacjonuje Kinga Dobek.

Sandomierz

Kapłani: ks. Marek Kuliński i ks. Marek Bednarz przeprowadzili wypoczynek feryjny dla uczestników z parafii św. Józefa w Sandomierzu.

– Tegoroczny rodzinny wyjazd na śnieżne szaleństwo Liturgicznej Służby Ołtarza i zaprzyjaźnionej młodzieży miał swoją bazę w Białym Dunajcu. Dwóch naszych księży Marków zadbało, aby nie brakło narciarskich przygód na stokach Białki Tatrzańskiej i Jurgowa oraz relaksowania się w termach. Oczywiście, nie zabrakło kuligu i związanych z nim radości „okołoogniskowych”. Rodzice i milusińscy wrócili wypoczęci i pełni sił na nowe półrocze szkolnych zmagań – relacjonuje proboszcz ks. Jerzy Dąbek.

Olchowa

Młodzieżowy Ośrodek Turystyczny „Brama Bieszczad” w Olchowej działa przez cały rok, więc tętnił życiem również w okresie feryjnym. Korzystali z niego uczestnicy z różnych części Polski. W czasie ferii z naszej diecezji gościły dzieci oraz młodzież z parafii w Wólce Ratajskiej. W ogromnej części była to grupa osób na co dzień zaangażowanych we wspólnoty parafialne. Oprócz codziennej modlitwy i Mszy św. uczestnicy wyjazdu wraz z proboszczem ks. Waldemarem Olechem wychodzili ma wycieczki w góry czy uczestniczyli we wspólnych zajęciach integracyjnych.

Jak zauważyli gospodarze ośrodka w Olchowej: – Młodzi wraz ze swym Księdzem Proboszczem w czasie ferii szukali sposobów na wytworzenie oraz umocnienie więzi w ramach grup parafialnych, w których podejmują osobistą formację ludzką i chrześcijańską.

KSM w Zakopanem

30-osobowa grupa członków Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży z parafii w Ćmielowie, Gościeradowie, Potoku Wielkim, Sandomierzu, Godziszowie, Zaklikowie i Zabrniu uczestniczyła w obozie zimowym w Zakopanem.

– W drodze młodzież miała możliwość uczestniczyć we Mszy św. w Sanktuarium Matki Bożej w Hebdowie. Kolejną atrakcją pierwszego dnia była podróż w głąb ziemi i 3-godzinne zwiedzanie najstarszej kopalni soli w Polsce, która znajduje się w Bochni. Uczestnicy mieli okazję usłyszeć historię powstania kopalni, zwiedzić unikatowe komory solne i wykute w soli kaplice. Obok pieszego spaceru część trasy młodzież mogła pokonać kolejką. Zwiedzanie kopalni zakończyło się pobytem w największej z komór, w której było wiele atrakcji, a największą popularnością cieszył się zjazd na zjeżdżalni, liczącej kilkadziesiąt metrów – relacjonuje Damian Warchoł.

Członkowie KSM każdego dnia uczestniczyli we wspólnych modlitwach oraz Eucharystii. – W ciągu tych dni KSM-owicze uczestniczyli we Mszy św. w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, mieli możliwość spaceru po Krupówkach, a także kilkugodzinnej nauki i doskonalenia umiejętności jazdy na nartach. W ramach odprężenia miłośnicy zabaw wodnych mogli wieczorem zrelaksować się w aquaparku, zaś pozostali rywalizowali ze sobą w robieniu jak najlepszych piruetów na lodowisku. Czwarty ostatni dzień to wyjazd do Krakowa, a tam Eucharystia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach i zwiedzanie Centrum św. Jana Pawła II. Kolejnym punktem krakowskiego programu było zwiedzanie Katedry na Wawelu, a także odwiedzenie grobu pary prezydenckiej – śp. Marii i Lecha Kaczyńskich. Był też czas wolny na krakowskiej starówce – kończy relację członek KSM. W czasie pobytu na wypoczynku w Zakopanem ważne dla uczestników było zakończenie dnia wieczorem integracyjnym.

Oaza

Ruch Światło-Życie, który w ostatnim czasie mocno skupia się wokół sandomierskiego ośrodka rekolekcyjnego „Quo Vadis”, dla członków oazy i sympatyków organizuje nie tylko szkolenia oraz zgrupowania w ciągu roku szkolnego, ale odpowiedzialni również zadbali o możliwość wypoczynku w czasie przerwy semestralnej. Z możliwości proponowanych przez oazę skorzystali zarówno młodzi z gimnazjum, jak i dzieci ze szkoły podstawowej. Opiekę duszpasterską oprócz moderatorów i moderatorek zapewniali również liczni animatorzy.

Na Oazę Modlitwy dla dzieci, którą poprowadził ks. Łukasz Kołodziej wraz z grupą animatorów, przybyło 30 dzieciaków.

– Poruszano podczas spotkań tematykę chrztu św. Animatorzy dla uczestników zorganizowali adorację Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, codzienną Mszę św., ale również grę terenową i różnorakie zajęcia twórcze. W ostatki nie mogło oczywiście zabraknąć zabawy karnawałowej. W Sandomierzu odbyła się również Oaza Modlitwy dla młodzieży, na którą przybyło 29 osób. Przewodniczył jej ks. Marek Bednarz wraz z grupą animatorów. Młodzi pochylali się nad tajemnicą sakramentu Eucharystii. Tu też nie brakowało zarówno modlitwy, gdzie uczestnicy spotkania włączyli się w tradycyjną Noc Młodych odbywającą się w kościele św. Józefa, jak i elementów formacyjnych czy integracyjnych – informuje Maria Gorycka, koordynująca wypoczynek oraz formację dzieci i młodzieży zrzeszonej lub sympatyzującej z Ruchem Światło-Życie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Chopin w ciele kobiety

2018-09-18 12:06

Agata Iwanek

Miała 25 lat, kiedy opuściła Wrocław i wyjechała do Włoch. Dziś coraz częściej wraca do Polski, bo właśnie tutaj chce promować niezwykłą płytę, na której nagrała zapomniane pieśni Chopina. O miłości do Polski i muzyki w rozmowie z Agatą Iwanek opowiada światowej sławy sopranistka Dominika Zamara.


Agata Iwanek i Dominika Zamara we wrocławskiej redakcji Niedzieli

Skąd miłość do muzyki?

Śpiewałam od zawsze. Mój dziadziuś grał na organach i od małego inspirował mnie do sztuki. Inspirował mnie także kościół. Śpiewałam w Kościele Świętego Krzyża, pamiętam pierwsze schole, w których byłam solistką

Jak Dominika Zamara stała się gwiazdą opery?

Byłam dobrą studentką wrocławskiej Akademii Muzycznej na wydziale wokalnym. Od drugiego roku zawsze miałam stypendium naukowe, już wtedy koncertowałam. W końcu moja pani profesor, Barbara Ewa Werner, powiedziała, że jest możliwość wygrania stypendium do Włoch. Zupełnie w to nie wierzyłam, ale wzięłam udział w konkursie. Po miesiącu dostałam telefon, że się udało! To było marzenie mojego życia i faktycznie całkiem je odmieniło. Miałam 25 lat, kiedy wyjechałam. We Włoszech nauczyłam się bel canto – śpiewu wybitnych mistrzów opery, który do dzisiaj jest moją pracą.

Czy polskie realia odbiegały od włoskiej rzeczywistości?

Śpiewu uczył mnie maestro Enrico De Mori, niezwykły dyrygent, pianista Marii Callas. To on odkrył biedną studentkę z Polski. Realia były na początku bardzo ciężkie. Miałam stypendium, ale to były niewielkie pieniądze, a mistrz tak uwierzył we mnie, że udzielał mi lekcji za darmo. Uczył mnie oper i całej techniki śpiewu włoskiego, której używa się w Teatro alla Scala, czyli najważniejszych teatrach na świecie. W ramach odpracowania lekcji koncertowałam z jego orkiestrą. To była moja zapłata, a tak naprawdę wspaniała szkoła i prestiż. Pod mistrzowską batutą mogłam śpiewać w Weronie, czy Mediolanie. Zadebiutowałam w roli Mimi w operze Pucciniego pt. „Cyganeria”. W ten sposób nauczyłam się, jak pracować nad operą profesjonalnie. Wokalnie, interpretacyjnie i z włoską wymową.

Co ze znajomością języka?

Na wrocławskiej Akademii Muzycznej mieliśmy bardzo dobry poziom języka włoskiego. Szkoliła nas pani Tołłoczko, która była bardzo wymagająca. Mimo że ktoś doskonale śpiewał, mógł „wylecieć” z wokalistyki przez włoski! Wiele jej zawdzięczam. Nieustannie przepytywała, krzyczała, ale była świetna. Dzięki niej, gdy wyjeżdżałam z Polski, znałam praktycznie całą włoską gramatykę. Jak ktoś z mojego roku nie zrobił kariery wokalnej, to miał szansę mieć drugi zawód, ponieważ szedł na italianistykę.  

Ulubione miejsce we Wrocławiu?

Ostrów Tumski. To jest takie metafizyczne, duchowe miejsce, które inspiruje. Serce Wrocławia. Mieszkam dwa kroki stąd na ulicy św. Marcina przy siostrach zakonnych i kiedy jestem w Polsce, odbywam tu długie, nocne spacery. Mój ulubiony Kościół, to Kościół Matki Boskiej na Piasku. Za każdym razem, gdy się tam modlę, czuję niesamowitą duchową więź.

 A muzycznie?

Oczywiście Narodowe Forum Muzyki. Pan profesor Kosendiak organizuje tam wiele godnych uwagi wydarzeń. Jest też opera, a koneserom sztuki lżejszej polecam Capitol jako połączenie teatru i śpiewu.

Jeżeli jesteśmy przy łączeniu śpiewu z teatrem – opera to też teatr?

Tak, oczywiście. Właśnie to kocham w operze – to nie jest zwykłe śpiewanie, tylko interpretacja, wejście w postać. Tam jest bardzo dużo teatru. Utożsamiam się z postacią, którą gram. Czasem muszę się nauczyć na pamięć 300 stron, ale to szukanie klucza interpretacji jest niezwykłe. Postaci opery są z reguły bardzo dramatyczne. Moim debiutem była postać Mimi z Cyganerii. Mieszkałam w Veronie tak jak ona, też w mieszkaniu artystycznym. Ona na koniec umiera i właśnie jak wystawiałam tę operę, to czułam, jakby część mnie też umarła na chwilę. To takie mocne utożsamianie się. Powiem szczerze, że wpływa to na psychikę, ale w muzyce lubię bardziej dramatyzm, niż komizm.

Opera to wyjątkowe stroje, makijaż i uczesanie, czy w życiu osobistym także wyraża Pani siebie w ten sposób?

Oczywiście! Na scenie jest to pewna charakteryzacja, ale w życiu codziennym także bardzo lubię się wyróżniać. Nie ukrywam, my artyści lubimy być inni, ale nie celowo, pozersko, to wynika z podświadomości. Lubimy być jacyś, nie lubimy być szarzy. Ja to lubię.

Dlaczego Polacy nie słuchają opery?

Po pierwsze bariera językowa. W Polsce stawia się na tekst. Opery są pisane głównie w języku włoskim, który jest najbardziej śpiewny i teatralny. Mimo że mamy libretto w ręku, bądź tekst jest wyświetlany, to trzeba mieć tę podzielność uwagi, a i tak nie zawsze wszystko się rozumie, ponieważ język opery, to język metafor. Szukanie tego klucza jest bardzo ciekawe, ale trudne. Poza tym media nie promują tak bardzo opery, jest to dla nich sztuka niezrozumiała. U nas w Polsce tylko elita intelektualna uczęszcza do opery. We Włoszech jest to sztuka popularna, nawet takie proste rodziny słuchają arii operowych i znają je całe na pamięć.

Skąd pomysł na nagranie płyty z utworami Chopina?

To mój ukochany polski kompozytor. Mało kto zna twórczość wokalną Chopina, mało kto wie, że kochał operę. Nigdy sam jej nie napisał, ale stworzył piękne pieśni. Postanowiłam je zaśpiewać i wydać na płycie. Pomysł zrodził się głównie z sentymentu i nostalgii za Polską. Chopin też wyemigrował. Też po to, żeby zrobić karierę. Poza tym lubię promować kulturę polską. Często przemycam pieśni Chopina, Moniuszki, Paderewskiego, czy Szymanowskiego na światowe sceny. Płyta cieszy się już dużą popularnością. Jest przetłumaczona na trzy języki: polski, angielski i włoski.

Czy Chopin za życia był w Polsce doceniany?

Na początku nie, wcześnie wyemigrował. Sytuacja była tutaj bardzo ciężka. Po nieudanych próbach zaistnienia w Wiedniu wyjechał na szczęście do Paryża, gdzie spotkał węgierskiego kompozytora Ferenca Liszta, wirtuoza fortepianu. Dzięki niemu został zauważony.

Wyjazd z kraju, kariera międzynarodowa, odkrycie przez mistrza… Wiele analogii. Czy niedocenienie w ojczyźnie też się do nich zalicza?

Dobre pytanie. Nie wiem jak na nie odpowiedzieć. To stypendium było moim wyborem i przeznaczeniem. Dzięki niemu mogłam rozwinąć karierę międzynarodową, a w Polsce nie miałabym takiej możliwości, jednak z perspektywy czasu bardzo tęsknię za ojczyzną – stąd ten ukłon i wydanie płyty z utworami Chopina. Teraz widzę, że jestem coraz częściej zapraszana do Polski, polskich filharmonii. Jestem tu coraz bardziej doceniana.

Czy możemy dowiedzieć się więcej o współpracy z Watykanem?

Od lat nieoficjalnie współpracowałam z Watykanem. To najważniejszy mecenat kultury we Włoszech. Księża, kardynałowie, sam papież, to wspaniali ludzie wspierający kulturę i kochający ją, szczególnie muzykę sakralną. W tym roku zadzwonił do mnie kardynał Jean Marie Gervais i zaprosił mnie do Watykanu. Tam zaproponował mi stałą współpracę. To ogromne wyróżnienie.

Gdzie rodacy mogą Panią usłyszeć?

Płytę można kupić internetowo, mam też zaplanowane koncerty w Polsce. 21 września będę po sąsiedzku w Czechach, 27 września w jeleniogórskiej Filharmonii, a 5 października w Warszawie. Serdecznie zapraszam.








CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Hiszpania: kard. P. Turkson skrytykował politykę migracyjną Polski i Węgier

2018-09-21 06:51

mz (KAI/AyO) / Madryt

Prefekt watykańskiej Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka kard. Peter Turkson, podczas Dni Teologii w Madrycie odniósł się negatywnie do prowadzonej przez Polskę i Węgry polityki migracyjnej. W ramach piętnastej edycji imprezy, organizowanej przez Papieski Uniwersytet Comillas, stwierdził, że w obu tych krajach źle się rozumie słowa Jana Pawła II o “chrześcijańskich korzeniach Europy,” a także widoczny jest lęk przed napływem cudzoziemców, szczególnie wyznawców islamu.

Włodzimierz Rędzioch

Pochodzący z Ghany purpurat kurialny przyznał, że obecny kryzys migracyjny stanowi też wyzwanie dla całego Kościoła, który powinien unikać sytuacji, gdy przekonania religijne mogą podlegać politycznej manipulacji. Wskazał, że także w krajach zamieszkanych przez większość arabską czy buddyjską nie brak przykładów lęków czy wrogich zachowań wobec osób innych wyznań.

Podczas spotkania z mediami kard. Turkson skrytykował też kraje Unii Europejskiej za udział w handlu bronią. Zwrócił uwagę, że paradoksalnie państwa utworzonej w celach pokojowych Unii Europejskiej wysyłają dziś uzbrojenie do innych części świata. Według katolickiego dziennika “Alfa y Omega” wypowiedź gościa z Watykanu jest nawiązaniem do ogłoszonej we wrześniu przez rząd Hiszpanii sprzedaży bomb dla zaangażowanej w wojnę

w Jemenie Arabii Saudyjskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem